100 χρόνια απ' τη γέννηση του Μάρκου

αφιέρωμα - μάιος 2005
 

Αν υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει ανεξίτηλα τα τραγούδια του Μάρκου, αυτό είναι το ύφος τους: στακάτος ρυθμός, ξεκάθαρη μελωδική γραμμή, απλά και αληθινά λόγια. Το σπουδαιότερο όμως συστατικό σε αυτό το μοναδικό χαρμάνι είναι σίγουρα ο ήχος τους, ή μάλλον το ηχόχρωμά τους και ό,τι αναδύεται μέσα από αυτό. Δηλαδή, η φωνή και το παίξιμο του Μάρκου: και τα δυο αποτέλεσαν (και αποτελούν ακόμα) αρχετυπικές αναφορές του ρεμπέτικου.

Πολλά από τα τραγούδια του Μάρκου είναι μεγάλα τραγούδια, κορυφαία δηλαδή έργα ευρείας αναγνώρισης, τα οποία τον έχουν τοποθετήσει πολύ ψηλά στο πάνθεον των δημιουργών του Ελληνικού τραγουδιού. Επίσης, ο Μάρκος ήταν και είναι εμπορικός, με την αυστηρή έννοια του όγκου των πωλήσεων και του πλήθους των επιτυχιών. Έτσι, τα τραγούδια του πέρασαν και περνούν από τη συνεχή τριβή της επανακυκλοφορίας, αφού πληρούν και τις δυο προϋποθέσεις που πρέπει να υπάρχουν προκειμένου να έχει νόημα η δισκογραφημένη επανεκτέλεση: τη σημαντικότητα του έργου, ώστε να «χωρά» μια επαναπροσέγγιση στην ερμηνεία του, αλλά και τη δεδομένη εμπορικότητά του ώστε να τύχει του ενδιαφέροντος των δισκογραφικών εταιρειών που αντιμετωπίζουν το τραγούδι ως εμπορικό προϊόν.

Σχεδόν μοιραία λοιπόν, πολλά από τα τραγούδια του Μάρκου επανεκτελέστηκαν και εξακολουθούν να επανεκτελούνται μέχρι σήμερα στη δισκογραφία. Επειδή το φάσμα αυτών των επανεκτελέσεων είναι πολύ μεγάλο και χρονικά και υφολογικά, θα επιχειρήσουμε στη συνέχεια μια στοιχειώδη κατηγοριοποίησή τους, παρουσιάζοντας κριτικά το επιτυχές ή όχι του αποτελέσματος. Με βάση το μουσικό ύφος και τις παράπλευρες αντιλήψεις που αυτό κάθε φορά έφερε (και φέρει), οι κατηγορίες των επανεκτελέσεων των τραγουδιών του Μάρκου μπορούν να είναι οι ακόλουθες:

  • Αυτές που έγιναν με την συμμετοχή ή έστω την έγκριση του ίδιου
  • Αυτές των λαϊκών τραγουδιστών
  • Αυτές των κομπανιών
  • Οι διασκευές
Αξίζει να σημειώσουμε πως η ίδια πάνω κάτω κατηγοριοποίηση μπορεί να γίνει και για τους άλλους μεγάλους του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού (Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου κλπ.) και ουσιαστικά ταυτίζεται με την πορεία και την εξέλιξη του λαϊκού τραγουδιού από την «εποχή των μεγάλων» ως τις μέρες μας. Τέλος, παρατίθεται και μια πρώτη καταλογογράφηση όσων επανεκτελέσεων έχουμε στην κατοχή μας. Είναι προφανές ότι μια τέτοια καταγραφή δεν είναι και δεν μπορεί να είναι πλήρης και εξαντλητική λόγω του πλήθους του υλικού που φαίνεται να υπάρχει αλλά και εξ αιτίας της τρέχουσας δυναμικής των τραγουδιών του Μάρκου: κάθε χρόνο όλο και κάποιοι καλλιτέχνες ξαναλένε σε δίσκο κάποιο τραγούδι του...

Ξανά ο Μάρκος

Στη δεκαετία του '50 ο Μάρκος είχε αρχίσει να βγαίνει από το μουσικό προσκήνιο. Η δισκογραφική του παραγωγή υπήρξε πολύ περιορισμένη, ενώ το μεροκάματο έβγαινε δύσκολα. Στο τέλος της δεκαετίας (1959) ο Βασίλης Τσιτσάνης ξαναηχογραφεί τη «Συννεφιασμένη Κυριακή» με τη φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, κάνοντας τεράστια επιτυχία. Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, εκμεταλλευόμενος το ευνοϊκό κλίμα που δημιουργήθηκε, επαναφέρει το Μάρκο Βαμβακάρη στη δισκογραφία (1960) τραγουδώντας, αρχικά, τέσσερα νέα τραγούδια («Απελπίστηκα», «Κάβουρας», «Σ' αυτόν τον κόσμο τον κακό», «Το μπουζούκι στο Παρίσι»), τα οποία έγιναν αμέσως μεγάλες επιτυχίες. Αμέσως μετά ακολούθησαν ηχογραφήσεις παλιότερων τραγουδιών του Μάρκου σε διασκευές («Τα δυο σου χέρια πήρανε», «Αντιλαλούν οι φυλακές», «Φραγκοσυριανή», «Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά» κ.ά.). Πολλές από αυτές τις ηχογραφήσεις έγιναν με τη συνοδεία του Τσιτσάνη και της ορχήστρας του. Στο εγχείρημα συμμετείχε και ο Μάρκος, μιας και η συνεργασία του με τον Τσιτσάνη ήταν παλιά (από την εποχή που ο νεαρός Τσιτσάνης έπαιζε στην Columbia το «Γιατί μικρούλα μου» και το «Με τις μυρωδιές σου») και είχε την απαιτούμενη διάρκεια ώστε να οικοδομηθεί αμοιβαία εμπιστοσύνη.

Η φωνή του Μπιθικώτση απογείωσε τα συγκεκριμένα τραγούδια αποδίδοντάς τα με δωρική λιτότητα, ανάλογη αν και διαφορετική αυτής που αναδύεται από την πρωτότυπη εκτέλεση του Μάρκου. Όπως και νά ‘χει, τα τραγούδια σημείωσαν τεράστια εμπορική επιτυχία και έτσι ο Μάρκος ξαναβρέθηκε στην πρώτη γραμμή, βρίσκοντας την ευκαιρία να περάσει σε δίσκους κάποια ακόμη καινούργια του τραγούδια, είτε με τη δική του φωνή είτε με άλλους τραγουδιστές. Είναι σημειολογικώς ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως ο Μπιθικώτσης ξεκίνησε τη δισκογραφική του παρουσία με τη φωνή του Μάρκου («Το καντήλι τρεμοσβήνει» με την Σούλα Καλφοπούλου και το Μάρκο το 1949) και μάλλον «ξεπλήρωσε» το Μάρκο επαναφέροντάς τον ουσιαστικά στο προσκήνιο. Με την ευκαιρία αυτή ο Μάρκος επανηχογράφησε κάποια από τα παλιά του τραγούδια με προσωπικό μάλλον κριτήριο παρά με βάση την όποια εμπορικότητά τους. Σε σύγκριση με τις πρωτότυπες ηχογραφήσεις είναι χαρακτηριστική η αλλαγή που υπάρχει στον ήχο της λαϊκής ορχήστρας, η οποία είναι χαρακτηριστική για τη δεκαετία του '60 και αποδίδεται στον διαφορετικό (πλουσιότερο;) τρόπο παιξίματος καθώς και στην πληρέστερη ενορχήστρωση. Παρ' όλα αυτά όμως, όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά του ύφους του Μάρκου είναι παρόντα, υποδεικνύοντας την υποδειγματικά λιτή έκφραση που (θα έπρεπε να) έχει το λαϊκό τραγούδι διαχρονικά. Εν κατακλείδι, ο Μάρκος είναι …Μάρκος είτε αναφερόμαστε στο '35 είτε στο '65.

Οι λαϊκοί τραγουδιστές

Πάρα πολλοί λαϊκοί τραγουδιστές από το 1960 μέχρι σήμερα προσέφυγαν στην πρωτογενή πηγή του Μάρκου, επανεκτελώντας τον σε διάφορα επίπεδα. Υπήρξαν κάποιες λίγες περιπτώσεις που προσέγγισαν τα τραγούδια αυτά με σεβασμό και αγάπη υπηρετώντας με τον καλύτερο ανά εποχή δυνατό τρόπο το υλικό αυτό (π.χ. ο Νταλάρας στα «Τα ρεμπέτικα της Κατοχής», ο Δημήτρης Ευσταθίου κλπ.). Από την άλλη μεριά, οι περισσότεροι λαϊκοί τραγουδιστές προσέφευγαν στα παλιά ρεμπέτικα και ειδικά στο Μάρκο κάθε φορά που ήθελαν να αναβαπτίσουν το κοινό τους στην υποτιθέμενη «αυθεντικότητα» μιας παλιότερης εποχής - με τη διαφορά ότι την «αυθεντικότητα» αυτή την παρουσίαζαν όπως την αντιλαμβάνονταν αυτοί.

Παραδείγματα: ο έχων θητεία στο λαϊκό τραγούδι από την δεκαετία του '50 και κατά τα άλλα καλός τραγουδιστής Παναγιώτης Μιχαλόπουλος έβαλε όσο πιο ηλεκτρικά γινότανε το «Σταύρο» να φτιάχνει καφέ και να τον κερνάει στον μπουφέ, ο Απόστολος Νικολαΐδης ξεφεύγει από το σκόπελο της λογοκρισίας επειδή ηχογραφεί στις ΗΠΑ, αλλά φορτώνει με ενισχυτές και ντραμς τις εκτελέσεις του, προσπαθώντας ταυτόχρονα να δώσει στο κοινό του την ψευδαίσθηση της συμμετοχής σε κάτι παράνομο ή απαγορευμένο, άρα και ακραίο κλπ. Σε γενικές γραμμές οι λαϊκοί τραγουδιστές εξέφραζαν αρκετά αυθεντικά την εποχή τους (ή έστω την κυρίαρχη μουσική έκφρασή της) και -υπό αυτό το πρίσμα- αντιλήφθηκαν και εκτέλεσαν τα τραγούδια του Μάρκου με τον τρέχοντα στην εποχή τους τρόπο, αποδεικνύοντας κατά κάποιον τρόπο ότι είναι διαχρονικά.

Οι κομπανίες

Στα μέσα της δεκαετίας του '70 εμφανίστηκε και άνθησε το φαινόμενο των κομπανιών που προσπάθησαν να αναβιώσουν ζωντανά το ρεμπέτικο. Σημαντικότερες από αυτές ήταν η «Ρεμπέτικη», η «Αθηναϊκή» και η «Οπισθοδρομική», ενώ παράλληλα με αυτές εμφανίστηκαν και μεμονωμένοι καλλιτέχνες με ανάλογη αντίληψη και το λαϊκό τραγούδι και απευθυνόμενοι στο ίδιο κοινό (Γκολές, Αγάθωνας, Ξηντάρης, Λεμπέσης κλπ.). Δεδομένου ότι σχεδόν όλοι αυτοί οι άνθρωποι είχαν άμεση προσωπική επαφή με τις παλιές ηχογραφήσεις και ταυτόχρονα διακατέχονταν από μια «ρομαντική» και σχετικώς αφελή αντίληψη της «αυθεντικότητας», προσπάθησαν να αποδώσουν τα τραγούδια όσο πιο πιστά γινόταν σε σχέση με την πρωτότυπη ηχογράφησή τους.

Σε μια εποχή που η επανέκδοση των παλαιών ηχογραφήσεων από δίσκους 78 στροφών σπάνιζε, η όλη προσπάθεια υπήρξε εξόχως σημαντική ακριβώς επειδή έφερε σε επαφή ένα σχετικώς πλατύ κοινό με μια αρκετά «αυθεντική» εκδοχή του λαϊκού τραγουδιού, γνωρίζοντάς το ταυτόχρονα και με αρκετά άγνωστα ή λησμονημένα τραγούδια. Όμως με τα χρόνια οι επανεκδόσεις περίσσεψαν και φάνηκε έτσι η αδυναμία του αντίγραφου σε σχέση με το πρωτότυπο. Έτσι, η δισκογραφική παρουσία τους έφθινε όπως και το κοινό τους και η προσφορά τους στα μουσικά δρώμενα έχει πλέον περιοριστεί στις ζωντανές εμφανίσεις όπου πλέον το ηχητικό αποτέλεσμα είναι τμήμα της όλης κατάστασης, λέξης-κλειδί για την κατανόηση της λειτουργίας του λαϊκού τραγουδιού και της βιωματικής σχέσης του κοινού του με αυτό. Σε αυτό το πλαίσιο ιδωμένη, η επανεκτέλεση των τραγουδιών του Μάρκου από της κομπανίες ατύχησε πολλαπλώς: το μοναδικό ύφος του Μάρκου εξέλειπε, το ηχητικό ηχόχρωμα της ορχήστρας είναι αντίγραφο του πρωτότυπου χωρίς το συναισθηματικό φορτίο του τελευταίου, ενώ το καινούργιο (προσωπικό στοιχείο;) απουσιάζει παντελώς, καταλήγοντας έτσι σε ένα μάλλον βαρετό αποτέλεσμα.

Οι διασκευές

Από την εποχή που ο Χατζιδάκις ανακάλυπτε τη μουσική και κοινωνική αξία του ρεμπέτικου τραγουδιού, πολλοί έντεχνοι συνθέτες επιχείρησαν να παρουσιάσουν διασκευές λαϊκών τραγουδιών. Και βέβαια, τα τραγούδια του Μάρκου είχαν την τιμητική τους και διασκευάστηκαν από πολλούς συνθέτες (Χατζιδάκις, Μαυρουδής κλπ.). Ακόμη, ο Ξαρχάκος ενορχήστρωσε το 1968 έναν ολόκληρο δίσκο με συνθέσεις του Μάρκου («Μάρκος ο δάσκαλός μας») χρησιμοποιώντας λαϊκούς τραγουδιστές πρώτης γραμμής (Μπιθικώτσης, Λύδια, Μοσχολιού, Κόκκοτας αλλά και Ζαμπέτας). Σε κάθε περίπτωση, οι διασκευές αυτές προσπάθησαν να λειτουργήσουν ως διαμεσολαβητικό μέσο μεταξύ των τραγουδιών του Μάρκου και ενός κοινού (ας το πούμε σχηματικά «αστικό») που δεν είχε και ίσως δεν μπορούσε να έχει επαφή με το πρωτογενές υλικό του Μάρκου. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία αυτές οι διασκευές υπήρξαν επιτυχείς ως προς αυτόν τους τον στόχο, ενώ αρκετές από αυτές (π.χ. του Χατζιδάκι) έχουν αυθύπαρκτη αξία ως αυτόνομα μουσικά έργα. Βέβαια, το μουσικό ύφος του Μάρκου είναι συστηματικά απόν, όμως σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι το ζητούμενο. Τέλος, είναι ακόμη ανοιχτό το ζήτημα της ουσίας της συμβολής αυτής της μουσικής προσέγγισης στην υπόθεση του λαϊκού τραγουδιού, όμως αυτό είναι μιά άλλη συζήτηση που θ' ανοίξουμε στην ώρα της.

Ξαναλέγονται τα τραγούδια του Μάρκου;

Εν τέλει, ξαναλέγονται τα τραγούδια του Μάρκου; Με βάση το απολύτως ξεχωριστό προσωπικό του ύφος, η απάντηση είναι «όχι», τουλάχιστον όσον αφορά τη συνιστώσα της δισκογράφησής τους - οι παρέες εξακολουθούν να διασκεδάζουν με τα «Μαύρα μάτια» και τις «Βεργούλες» χωρίς να νοιάζονται για τη «μουσική ορθότητα» των εκτελέσεών τους και χωρίς να βασανίζονται από τις συνακόλουθες ενοχές. Σε επίπεδο δισκογραφίας κανείς ποτέ δεν κατάφερε να αποδώσει ξανά τη χροιά και το ηχόχρωμα της φωνής και της πενιάς του Μάρκου και συνακολούθως το φάσμα των συναισθημάτων που απορρέουν από τις πρωτογενείς ηχογραφήσεις του. Από την άλλη μεριά, υπήρξαν κάποιες (λίγες, είναι η αλήθεια) περιπτώσεις όπου η νέα προσέγγιση προσέδωσε ένα σημαντικό νέο ύφος που προσδιόρισε την εποχή της επανεκτέλεσης σχεδόν όσο και η πρωτότυπη ηχογράφηση.

Ακόμη, χρήζει σχολιασμού το Βαμβακαρικό ρεπερτόριο που επελέγη για τις επανεκτελέσεις: από το σύνολο των διακοσίων-τόσων τραγουδιών του Μάρκου, μόλις σαράντα με πενήντα επανεκτελέστηκαν και μάλιστα κάπως άνισα. Στην πραγματικότητα, υπήρξαν πολλαπλές επανεκτελέσεις των πιο γνωστών τραγουδιών του, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του έργου του παρέμεινε κατ' ουσίαν άγνωστο. Όπως είναι αναμενόμενο, η πορεία των επανεκτελέσεων παρακολουθεί κάπως ανακόλουθα τη χρονική εξέλιξη του λαϊκού τραγουδιού.

Ενδεικτικός κατάλογος των επανεκτελέσεων των τραγουδιών του Μάρκου

Τίτλος Τραγουδιστές Τίτλος album
 
Άδειασέ μου τη γωνιά Γιώργος Τζώρτζης Κολωνάκι - Τζιτζιφιές
Αλεξανδριανή Βίκυ Μοσχολιού Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Αλεξανδριανή Γιώργος Νταλάρας
Αν μ' αξιώσει ο Θεός Απόστολος Νικολαίδης Οταν καπνίζει ο λουλάς
Αν μ' αξιώσει ο Θεός Στέλιος Βαμβακάρης; Δομένικος Βαμβακάρης
Αν μ' αξιώσει ο Θεός Γιώργος Νταλάρας
Αντιλαλούν οι φυλακές Γρηγόρης Μπιθικώτσης Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Αντιλαλούν οι φυλακές Γιώργος Νταλάρας
Άτακτη Γιώργος Νταλάρας
Βρε γρουσούζη Βίκυ Μοσχολιού Λαϊκή παράδοση (τραγούδια της περιόδου 1825-1940)
Για σένα μαυρομάτα μου Μπάμπης Γκολές; Αγάθωνας Ιακωβίδης Ρεμπέτικα ντουέτα (18 σπάνια ρεμπέτικα)
Για το γινάτι σου μωρή Απόστολος Νικολαίδης Τα ρεμπέτικα του Αποστόλη
Δε σε θέλω πια δεν είσαι ωραία Γιάννης Κυριαζής Το παλιό ρεμπέτικο
Έλα να πάμε εκεί που λες Γιώργος Νταλάρας
Επιμονή (Φραγκοσυριανή) Ορχήστρα Μάνος Χατζιδάκις: Πασχαλιές μέσα από τη νεκρή γη
Εφουμέρναμε ένα βράδυ Στέλιος Βαμβακάρης
Η μόστρα σου είναι όμορφη Γιώργος Μουφλουζέλης; Διαμαντή Σοφία Μουφλουζέλης 3: Τα αλλιώτικα
Ήθελα να' μουν Ηρακλής Γιώργος Ζαμπέτας Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Θυμήθηκα το '12 Η Θεσσαλονίκη στα ρεμπέτικα
Κάθε βράδυ θα σε περιμένω Γιώργος Νταλάρας
Καλε μάνα δεν μπορώ Χ. Εμμανουήλ Ρεμπέτικη κομπανία: Συγγενείς και φίλοι
Καλλιθιώτισα Δημήτρης Κοντογιάννης Ρεμπέτικη Κομπανία Νο 2
Καραβοτσακίσματα Μανώλης Δημητριανάκης; Σοφία Παπάζογλου Ρεμπέτικη κομπανία: Συγγενείς και φίλοι
Κάφ' τονε Σταύρο κάφ' τονε Θόδωρος Παπαδόπουλος
Κολωνάκι - Τζιτζιφιές Γιώργος Τζώρτζης Κολωνάκι - Τζιτζιφιές
Μ' έστελνε η μανούλα μου (Ο Μάρκος μαθητής) Απόστολος Νικολαίδης Τα ρεμπέτικα του Αποστόλη
Μάγκα μου να 'ρχόσουνα (Καραντουζένι) Απόστολος Νικολαίδης Τα ρεμπέτικα του Αποστόλη
Μάνα μου με μαχαιρώσανε Απόστολος Νικολαίδης Τα ρεμπέτικα του Αποστόλη
Μάνα μου με σκοτώσανε Γιάννης Κυριαζής Το παλιό ρεμπέτικο
Μαύρα μάτια μαύρα φρύδια Μέρες μουσικής 1922-1992 [Ρεμπέτικο τραγούδι 1935-1955: Πειραιάς- Θεσσαλονίκη]
Μικρός αρραβωνιάστηκα Χαρούλα Λαμπράκη Τα ρεμπέτικα της Χαρούλας
Μικρός αρραβωνιάστηκα Αθηναϊκή κομπανία Τα ωραιότερα τραγούδια με την Αθηναϊκή Κομπανία
Μικρός αρραβωνιάστηκα Γιώργος Νταλάρας
Μόρτισα χασικλού Μανώλης Δημητριανάκης Ρεμπέτικη κομπανία: Συγγενείς και φίλοι
Μου είπαν να μη σ' αγαπώ Μπάμπης Γκολές; Αγάθωνας Ιακωβίδης Ρεμπέτικα ντουέτα (18 σπάνια ρεμπέτικα)
Μπουζούκι μου διπλόχορδο Θόδωρος Παπαδόπουλος; Χρυσούλα Χριστοπούλου
Μπουζούκι μου διπλόχορδο Μανώλης Δημητριανάκης; Δημήτρης Κοντογιάννης Ρεμπέτικη Κομπανία Νο 2
Να μ' αξιώσει ο Θεός Γιώργος Ζαμπέτας Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Να πεθάνεις Γιώργος Νταλάρας
Ο αραμπατζής Μανώλης Δημητριανάκης Τα μπλέ παράθυρα
Ο ισοβίτης Γιάννης Κυριαζής Το παλιό ρεμπέτικο
Ο Κάβουρας Γιώργος Νταλάρας 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι
Ο Κάβουρας Γρηγόρης Μπιθικώτσης Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Ο καλόγηρος Γιώργος Νταλάρας
Ο Μάρκος πολυτεχνίτης Θόδωρος Παπαδόπουλος; Χρυσούλα Χριστοπούλου
Ο Μάρκος υπουργός Μέρες μουσικής 1922-1992 [Ρεμπέτικο τραγούδι 1935-1955: Πειραιάς- Θεσσαλονίκη]
Ο Μάρκος υπουργός Στέλιος Βαμβακάρης
Ο Σταύρος Παναγιώτης Μιχαλόπουλος Παναγιώτης Μιχαλόπουλος: Χρυσός Δίσκος
Ο Σταύρος Απόστολος Νικολαίδης Τα ρεμπέτικα του Αποστόλη
Οι πρωθυπουργοί Βίκυ Μοσχολιού Λαϊκή παράδοση (τραγούδια της περιόδου 1825-1940)
Όλοι οι ρεμπέτες Γιώργος Νταλάρας 50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά Βούλα Σαββίδη Μάνος Χατζιδάκις: Τα Πέριξ
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά Ορχήστρα Νότης Μαυρουδής: Πριν το χάραμα
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά Απόστολος Νικολαίδης Ποιός το έχει το βοτάνι
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά Γιώργος Νταλάρας
Όσοι γινούν πρωθυπουργοί Γιώργος Νταλάρας
Όσοι έχουνε πολλά λεφτά Στέλιος Βαμβακάρης
Όταν πίνω τουμπεκάκι Απόστολος Νικολαίδης Τα ρεμπέτικα του Αποστόλη
Πάλι τραγούδι θα σου πω Μανώλης Δημητριανάκης Τα μπλέ παράθυρα
Πεισματάρα Μανώλης Δημητριανάκης Ρεμπέτικη Κομπανία Νο 2
Ρίξε τσιγγάνα τα χαρτιά Βούλα Σαββίδη Μάνος Χατζιδάκις: Τα Πέριξ
Ρίξε τσιγγάνα τα χαρτιά Αθηναϊκή κομπανία Τα ωραιότερα τραγούδια με την Αθηναϊκή Κομπανία
Ρίξε τσιγγάνα τα χαρτιά Γιώργος Νταλάρας
Σ' αυτόν τον κόσμο τον κακό Βίκυ Μοσχολιού Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Σ' αυτόν τον κόσμο τον καλό Απόστολος Νικολαίδης Ποιός το έχει το βοτάνι
Σκύλα με έκανες και λιώνω Γιώργος Νταλάρας
Σου δωσα διαζύγιο Γιώργος Ζαμπέτας Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Στη φυλακή (Εφουμέρναμ' ένα βράδυ) Απόστολος Νικολαίδης Τα ρεμπέτικα του Αποστόλη
Στο Φάληρο που πλένεσαι Μανώλης Δημητριανάκης; Χ. Εμμανουήλ Ρεμπέτικη Κομπανία Νο 2
Στο Φάληρο που πλένεσαι Χαρούλα Λαμπράκη Τα ρεμπέτικα της Χαρούλας
Στο Φάληρο που πλένεσαι Γιώργος Νταλάρας
Σύρος Στέλιος Βαμβακάρης
Τα δυο σου χέρια Γρηγόρης Μπιθικώτσης Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Τα δυό σου χέρια πήρανε Μιχάλης Δημητριάδης LIVE
Τα ζηλιάρικα σου μάρια Μπάμπης Γκολές; Αγάθωνας Ιακωβίδης Ρεμπέτικα ντουέτα (18 σπάνια ρεμπέτικα)
Τα ζηλιάρικά σου μάτια Δομένικος Βαμβακάρης
Τα καραβοτσακίσματα Γιώργος Νταλάρας
Τα ματόκλαδα σου λάμπουν Γιώργος Νταλάρας Γιώργος Νταλάρας: Live & Unplugged
Τα ματόκλαδα σου λάμπουν Φλέρυ Νταντωνάκη Μάνος Χατζιδάκις: Λειτουργικά
Τα ματόκλαδα σου λάμπουν Ορχήστρα Μάνος Χατζιδάκις: Σκληρός Απρίλης του 45
Τα ματόκλαδα σου λάμπουν Γρηγόρης Μπιθικώτσης Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Τα ματόκλαδά σου λάμπουν Γιάννης Πουλόπουλος Γιάννης Πουλόπουλος: 12 ρεμπέτικα
Τα ματόκλαδά σου λάμπουν Γιώργος Νταλάρας
Τα μπλε παράθυρα Μανώλης Δημητριανάκης Τα μπλέ παράθυρα
Τα όμορφα τα γαλανά σου μάτια Γιώργος Νταλάρας
Τι πάθος ατελείωτο Απόστολος Νικολαίδης Ποιός το έχει το βοτάνι
Το κορόιδο Γιάννης Κυριαζής Το παλιό ρεμπέτικο
Το μπουζούκι στο Παρίσι Δομένικος Βαμβακάρης
Το πορτοφόλι Αθηναϊκή κομπανία Το μινόρε της αυγής No2
Το συμφέρον Γιώτα Λύδια Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Το χριστινάκι Μανώλης Δημητριανάκης; Δημήτρης Κοντογιάννης Τα μπλέ παράθυρα
Φοράς φουστάνι βυσσινί Σταμάτης Κόκκοτας Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Φραγκοσυριανή Σόλο μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος Κώστας Παπαδόπουλος: The original sound of Greece
Φραγκοσυριανή Φλέρυ Νταντωνάκη Μάνος Χατζιδάκις: Λειτουργικά
Φραγκοσυριανή Μέρες μουσικής 1922-1992 [Ρεμπέτικο τραγούδι 1935-1955: Πειραιάς- Θεσσαλονίκη]
Φραγκοσυριανή Γρηγόρης Μπιθικώτσης Σταύρος Ξαρχάκος: Μάρκος ο δάσκαλός μας
Φραγκοσυριανή Γιώργος Νταλάρας
Χαράματα η ώρα τρεις Βούλα Σαββίδη Μάνος Χατζιδάκις: Τα Πέριξ
Χαράματα η ώρα τρεις Γιώργος Νταλάρας
Χαρμάνης Απόστολος Νικολαίδης Τα ρεμπέτικα του Αποστόλη
Χρόνια στον Περαία Θόδωρος Παπαδόπουλος; Χρυσούλα Χριστοπούλου
Ψηλά τα παραθύρια σου Μανώλης Δημητριανάκης Ρεμπέτικη κομπανία Νο 3
Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά Γιώργος Τζώρτζης Κολωνάκι - Τζιτζιφιές

αναζήτηση στην κλίκα

online τώρα

59 αναγνώστες διαβάζουν τώρα την κλίκα

Με τη συνέχιση της περιήγησής σας στο website της κλίκας αποδέχεστε τη χρήση των cookies.