Γιώργος Μουφλουζέλης

αφιέρωμα - ιανουάριος 2010
 

Γιώργος Μουφλουζέλης: Βιογραφικό Σημείωμα

Ο λαϊκός δημιουργός με τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή, Γιώργης Μουφλουζέλης, γεννήθηκε το 1912 στη Μυτιλήνη, από μια οικογένεια φτωχική. Αχθοφόρος ο πατέρας, όμως καλός νοικοκύρης, μια και «δεν άφησε τα παιδιά του να πεινάσουν», αυστηρός και απόμακρος για τον ίδιο και για τα μικρότερα 3 αδέλφια του, και η μάνα, νοικοκυρά, αφοσιωμένη στα παιδιά της. Από το σχολείο τον σταμάτησε ο πατέρας του μετά τη δευτέρα δημοτικού για να δουλέψει, και μάλιστα πολύ σκληρά για ένα παιδί της ηλικίας του, στην οικοδομή.

Περισσότερα...

Ο Σταύρος Μουφλουζέλης μιλάει για τον πατέρα του

Οι πρώτοι ήχοι που άκουσες μικρός θα πρέπει να ήταν από τζουρά.
Ξεκίνησα ν’ ακούω μουσική από την κοιλιά της μάνας μου! Έχω μια κασέτα που μ’ έχει γράψει ο πατέρας μου πολύ μικρό, όπου μιλάω και δε λέω καλά-καλά τις λέξεις, δηλαδή αντί για «καφέ» λέω «πατσέ» κλπ., αλλά τραγουδάω σε 9/8, αν κάτσεις δηλαδή και μετρήσεις τα τραγουδάκια που λέω, είναι όλα σε 9/8. Αυτός είναι ο πρώτος ρυθμός που άκουσα στη ζωή μου. Είναι ο ρυθμός πάνω στον οποίο έγραψε τα περισσότερα τραγούδια του ο πατέρας μου, γρήγορα ζεϊμπέκικα, απτάλικα, καρσιλαμάδες, αλλά σχεδόν πάντα 9/8. Η πρώτη εικόνα είναι αυτή που φαίνεται στο «Μινόρε της αυγής» του Μεσθεναίου: Ένα τζουραδάκι, ένα ποτήρι κρασί, ένα κομμάτι ψωμί, σε μια αυλή με μουσική. Μια εικόνα μεσημέρι και βράδυ.

Περισσότερα...

Αναμνήσεις ενός παιδιού από τον Γιώργο Μουφλουζέλη

Στη μνήμη της Φανής

Οι μη αναστρέψιμες αλλαγές

Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα χωριό. Σε ένα «χωριό» της Αθήνας που ονομαζόταν Γαλάτσι και δεν υπάρχει πια. Η γειτονιά μας βρίσκεται στα διοικητικά όρια του Δήμου, μερικές εκατοντάδες μέτρα από το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, καρπό κάποιου μάλλον διεστραμμένου αρχιτέκτονα ο οποίος ονειρευόταν να οικοδομήσει μια φυλακή στις παρυφές του Δήμου Αθηναίων. Θα μιλήσω για δύο μόνο οικοδομικά τετράγωνα που περικλείονται από τις οδούς Δρίσκου, Πασσώβ, Αργοστολίου, Κερκύρας και τέλος τη Λεωφόρο Γαλατσίου, το πολεοδομικό όριο διαχωρισμού από την «πέρα γειτονιά». Αυτός ήταν ο κόσμος που πρωτογνωρίσαμε, τόσο εγώ όσο και ο παιδικός μου φίλος Σταύρος Μουφλουζέλης.

Περισσότερα...

Φώτη Μεσθεναίου: «Γιώργης Μουφλουζέλης - Όταν η λήγουσα είναι μακρά»

Η βιογραφία του Γιώργη Μουφλουζέλη από το γραμματικό του Φώτη Μεσθεναίο, εκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα ’78

Κατ’ αρχήν, πρόκειται για ένα υπόδειγμα γραφής για το είδος που υπηρετεί και που είναι η βιογραφία προσώπου. Σε μια εποχή στην οποία βομβαρδιζόμαστε -ακόμα και στις βιογραφίες λαϊκών καλλιτεχνών- από πιασάρικους τίτλους, αναφορά και διόγκωση ανούσιων και ασήμαντων λεπτομερειών της αυστηρά προσωπικής ζωής του βιογραφούμενου προσώπου, εκμαίευση και γιγάντωση σχολίων μονόπλευρων και χωρίς διασταύρωση, γεμάτων εμπάθεια για τρίτους και όλα αυτά για την εμπορικότητα, για την προσέλκυση εκείνου του αδηφάγου αγοραστικού κοινού που έλκεται από ίντριγκες και διακατέχεται από την ψύχωση της κλειδαρότρυπας για την παρακολούθηση της προσωπικής ζωής τρίτων, η βιογραφία αυτή δίνει από την αρχή το στίγμα της, θέτοντας όρια ανάμεσα στο πού τελειώνει το βίωμα ή η εμπειρία που μπορεί να μοιραστεί με τον αναγνώστη και πού αρχίζει το εσώψυχο.

Περισσότερα...

Με τη συνέχιση της περιήγησής σας στο website της κλίκας αποδέχεστε τη χρήση των cookies.