άρθρα

τα άρθρα της κλίκας

Ο Γιώργος Μάμμος γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1935 στην Δραπετσώνα του Πειραιά, από γονείς Μικρασιατες. Από μικρός αγάπησε τόσο πολύ το μπουζούκι, που κατάφερε να το μάθει μόνος του και πολύ γρήγορα. Στα 18 του χρόνια έπαιξε επαγγελματικά για πρώτη φορά σε ένα μαγαζί στο Πέραμα.

Ο Νίκος Βραχνάς (Μουστάκιας), γεννήθηκε στον Πειραιά το 1941. Σπουδαίος ερασιτέχνης και αυτοδίδακτος μουσικός, μέχρι το τέλος της ζωής του έμεινε πιστός στο Πειραιώτικο στυλ, το οποίο γνώρισε από το μεγάλο Μάρκο Βαμβακάρη και τον Στέλιο Κερομύτη, με τον οποίο έκανε πολλή παρέα.

«Στα Τρίκαλα στα δυο στενά σκοτώσανε το Σακαφλιά»

Ο Ηλίας Πετρόπουλος στο βιβλίο του «Τα ρεμπέτικα» καταγράφει ένα τραγούδι, το οποίο -σύμφωνα με το συγγραφέα- του το υπαγόρευσε ένας γεροντόμαγκας Μανιάτης κατάδικος, ο Κώστας Αντωνάκος. Παλιό μουρμούρικο της φυλακής, το έλεγαν γύρω στο 1930. Οι στίχοι του όμως δεν διασώζονται ολόκληροι:

Μία παρουσίαση για τις δραστηριότητες της (Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρίας Μουσικών Παρεμβάσεων) «arTree».

Το καλοκαίρι του 2008 βρέθηκα στον Άγιο Λαυρέντιο, ένα από τα ωραιότερα και καλοδιατηρημένα χωριά του Πηλίου, για να παρακολουθήσω κάποιο σεμινάριο. Έμεινα εκεί για μία εβδομάδα, παρακολουθώντας κάθε μέρα το σεμινάριο που είχα διαλέξει (μικρασιάτικο τραγούδι και οργανική του συνοδεία), λαμβάνοντας φυσικά μέρος και στις πλούσιες και ποικιλόμορφες παράλληλες καθημερινές δραστηριότητες. Έφυγα έχοντας γεμίσει τις μπαταρίες μου με ενέργεια, αλλά και το μυαλό μου με ένα σωρό πράγματα που βελτίωσαν τον τρόπο που παίζω αλλά και ζω. Ένοιωσα λοιπόν (ένα είδος «ευχαριστώ») την ανάγκη να γράψω λίγα πράγματα, ώστε να βοηθήσω κι εγώ να γίνει γνωστότερη η δραστηριότητα κάποιων ανθρώπων εκεί, που στόχο τους έχουν βάλει την ανταλλαγή γνώσεων και εμπειριών σχετικών με τη μουσική. Τη μουσική γενικότερα, σε ένα πραγματικά ευρύτατο φάσμα.

Είναι δύσκολο να διακρίνουμε με ακρίβεια τη χρονολογική αφετηρία εμφάνισης του ρεμπέτικου τραγουδιού, όπως είναι δύσκολο να διακρίνουμε χρονολογικά και με ακρίβεια και να διαχωρίσουμε συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους μεταβολών των κοινωνικών φαινομένων. Αλλωστε το ρεμπέτικο, ως λαϊκή δημιουργία, αποτελεί συνέχεια και μετεξέλιξη λαϊκών τραγουδιών που εμφανίζονται στα αστικά κέντρα κατά το πέρασμα από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό.

(Το μεγαλοπρεπές, το χαριτωμένο, το τραγικό, το θριαμβευτικό και το γελοίο)

Στην κωμωδία του «Βάτραχοι» ο Αριστοφάνης παρουσιάζει τον Αισχύλο και τον Ευριπίδη, τους δυο μεγάλους τραγικούς ποιητές της αρχαιότητας, να ανταγωνίζονται για το ποιος είναι ο σπουδαιότερος, με κριτή το Διόνυσο, το θεό-προστάτη της τραγωδίας. Σε κάποια φάση τίθεται ως κριτήριο της αξίας τους το βάρος, η βαρύτητα του στίχου τους, η οποία υποτίθεται ότι θα ζυγιστεί σε μια ζυγαριά για το σκοπό αυτό.