άρθρα

τα άρθρα της κλίκας

Ο «Επιτάφιος» του Γιάννη Ρίτσου

Πρωτομαγιά των λουλουδιών

Από την αρχαιότητα πολλοί λαοί γιόρταζαν το μήνα Μάιο με τελετές που συνδέονταν με την ευφορία των αγρών, την ανθοφορία και το φτάσιμο της άνοιξης. Έθιμα που διασώζει η Λαογραφία ή επιβιώνουν έως την εποχή μας δείχνουν ότι στη λαϊκή αντίληψη ο μήνας Μάιος συμβόλιζε τη νίκη του καλοκαιριού κατά του χειμώνα, την αναγέννηση και τελικά την επικράτηση της ζωής επί του θανάτου.

Για κάθε αντικείμενο αναφοράς, είτε αισθητό είτε ιδεατό, υπάρχουν περισσότερες από μια λέξεις που το εκφράζουν. Ο λαός, σε μια στιγμή σοφίας του, είπε τη φράση: «Τι Γιάννης τι Γιαννάκης;» Αλλά υπάρχουν κι άλλες ακόμα λέξεις για το ίδιο πρόσωπο: Ιωάννης, Γιάννος, Γιαννακός κτλ.

Οι οικοδόμοι είναι άνθρωποι που στέκουν ανάμεσα ουρανού και γης, χτίζουν και τραγουδάνε. Με τα χέρια τους χτίζουν τα σπίτια των ανθρώπων, με τα τραγούδια τους χτίζουν όνειρα και σκάλες, που οδηγούν στον ουρανό. Ο Απόστολος Νικολαϊδης ήταν οικοδόμος. Το όνειρό του ήτανε να γίνει ένας επαγγελματίας τραγουδιστής.

(1)

Το ιστορικό των παρεμβάσεων πάνω στο δομημένο χώρο, δηλαδή πάνω στις πόλεις, έχει τις ρίζες του στα βάθη της Ιστορίας. Αυτή η παρέμβαση είναι ένα σύνολο πρακτικών, κανόνων και επιλογών που εμφανίζονται απολύτως αιτιολογημένα και προκύπτουν απ' την ανάγκη της τροποποίησης των παραμέτρων που κρίνουν το σήμερα και το αύριο μιας πόλης. Στόχος αυτών των προσπαθειών είναι η συμμόρφωση των χαρακτηριστικών της πόλης με τις νέες ή τις διαφαινόμενες εξελίξεις.

Προδημοσίευση από το βιβλίο του Νέαρχου Γεωργιάδη και της Τάνιας Ραχματούλινα: «Κώστας Παπαδόπουλος - ο Παγκανίνι του μπουζουκιού», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»

Η ζωή και η σταδιοδρομία του Κώστα Παπαδόπουλου είναι χαρακτηριστικοί δείκτες των ιστορικών, κοινωνικών και οικονομικών γεγονότων της εποχής του: Μικρασιατικός Ελληνισμός, Μικρασιατική Καταστροφή, προσφυγικές συνοικίες, Κατοχή, Δεκεμβριανά, Εμφύλιος, μετεμφυλιακή περίοδος, διεύρυνση και άνοδος των μεσαίων στρωμάτων, «Ανένδοτος αγών», δικτατορία, μεταδικτατορική εποχή...

Τα ξημερώματα της Μεγάλης Πέμπτης, 20/4/2006, έκλεισε για πάντα τα μάτια του ο Νίκος Μιλάνος. Δυο μέρες πριν, το βράδυ της Μεγάλη Τρίτης, ακούστηκε για τελευταία φορά μουσική στη «Σκάλα», σε μια συγκινητική βραδιά-αναδρομή. Μετά το Πάσχα το μαγαζί έκλεισε οριστικά και μαζί του έσβησε δια παντός η λαϊκή ταβέρνα ως είδος ψυχαγωγίας (και όχι απλώς διασκέδασης)!