άρθρα

τα άρθρα της κλίκας
 

Η προσχωσιγενής διαστρωμάτωση του αστικού-λαϊκού τραγουδιού

Λαϊκό τραγούδι των πόλεων υπήρχε από τότε που υπήρχαν Έλληνες και ελληνικές πόλεις. Όμως το νεοελληνικό αστικο-λαϊκό έχει μιαν ιδιαίτερη μορφή και δημιουργεί μια διαφορετική εντύπωση: χρησιμοποιεί τη νεοελληνική κοινή γλώσσα, έχει ομοιοκαταληξίες και χωρίζεται σε στροφές, που ανάμεσά τους αναπτύσσονται τα οργανικά μέρη. Απαραίτητη, λοιπόν, προϋπόθεση για την εμφάνιση του νεοελληνικού αστικο-λαϊκού ήταν η ίδια που ήταν και για τη νεοελληνική λογοτεχνία: η διαμόρφωση και επικράτηση της νεοελληνικής γλώσσας στην καθημερινή ζωή και στη λογοτεχνία. Κι αυτό είχε συντελεστεί ήδη κατά τον 10ο, 11ο και 12ο μ.Χ. αιώνα, όπως δείχνουν τα «Πτωχοπροδρομικά» ποιήματα αλλά και τα στιχουργήματα της προφορικής λογοτεχνίας (ακριτικά τραγούδια).

Περισσότερα...

Αναφορά στον ταμπουρά

Πρόσφατα μάθαμε μέσω του «Ρεμπέτικου Φόρουμ» ότι ο Νίκος Φρονιμόπουλος, που επιμελήθηκε τον αποδιδόμενο στο στρατηγό Μακρυγιάννη ταμπουρά, έχει γράψει βιβλίο για το λαϊκό αυτό όργανο, το οποίο όμως δεν έχει ακόμα εκδοθεί. Πιστεύω πως είναι υποχρέωση του Υπουργείου Παιδείας να εκδώσει το συγκεκριμένο βιβλίο και να το μοιράσει -τουλάχιστον- στα Μουσικά Σχολεία όλης της χώρας και όχι μόνο. Τέτοια βιβλία είναι πολύτιμα για όλους μας, καθώς μας φέρνουν σε επαφή με το γνήσιο, το λαϊκό, πολιτισμό μας. Ευελπιστώντας ότι σύντομα θα προχωρήσει η έκδοση αυτή, επιχειρώ μια σύντομη αναφορά στον ταμπουρά.

Περισσότερα...

Λεωνίδας Γάιλας

Λεωνίδας Γάιλας: ο κατασκευαστής του ταμπουρά του Μακρυγιάννη και το εργαστήρι του στην Αθήνα του 1835

Το Μάιο του 1994 έφτασε στο εργαστήρι μου το πιο διάσημο μουσικό όργανο της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας, ο περίφημος ταμπουράς του Στρατηγού Μακρυγιάννη. Το όργανο είχε πολλά χρόνια να χρησιμοποιηθεί και παρουσίαζε ανοίγματα στις ντούγιες του σκάφους του, ενώ κάποια μέρη του έπρεπε να αντικατασταθούν γιατί είχαν χαθεί στη διαδρομή του χρόνου.

Περισσότερα...

Τα αγαπημένα εβδομηνταοχτάρια (Μέρος Δεύτερο)

Επειδή δεν καλύψαμε το θέμα «εβδομηνταοχτάρια» στο προηγούμενο άρθρο, συνεχίζουμε την παρουσίαση σε αυτό το τεύχος, πάντα σε μορφή απλών ερωτο-αποκρίσεων...

Περισσότερα...

Ο Μάρκος Σανούδος ήταν σκέτη λέρα

Το καλοκαίρι ήταν στην κορύφωσή του και ο συνδυασμός ζέστης και άπνοιας έκανε εντονότερη την επιθυμία για μια βουτιά στα δροσερά νερά της ακίνητης θάλασσας. Η αρμύρα της ανακατευόταν με τη μυρωδιά της καβαλίνας και δημιουργούσε μια αποπνικτική ατμόσφαιρα που έκανε ακόμα και τους γλάρους να απομακρύνονται κρώζοντας με ανοιχτά φτερά. Παρόλα αυτά, το εκτυφλωτικό φως και η καθαρότητα των χρωμάτων συνέθεταν έναν εκπληκτικής ομορφιάς ζωγραφικό πίνακα.

Περισσότερα...

Η εμμονή στους χορούς ζεϊμπέκικο και χασάπικο στο ρεμπέτικο τραγούδι

Το παρόν άρθρο είναι ανακοίνωση του Νίκου Πολίτη στο 20ό παγκόσμιο συνέδριο για την έρευνα του χορού, Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, Πειραιάς, 2006.

Στην πραγματεία αυτή θα μας απασχολήσει ο τρόπος με τον οποίο δύο χοροί, γνωστοί ήδη σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας ο καθένας, πέρασαν στον 20ό αιώνα μέσα από το ρεμπέτικο τραγούδι σε όλη την Ελλάδα. Επειδή δυστυχώς δεν υπάρχει μέχρι σήμερα καθολικά παραδεκτή ορολογία, ας καθορίσουμε ότι με τον όρο ρεμπέτικο σε αυτή την πραγματεία θα αναφερόμαστε στην περίοδο που ξεκινάει με την είσοδο του Μάρκου Βαμβακάρη στη δισκογραφία το 1932 και τελειώνει κάπου στη δεκαετία του ’50 ή του ’60.

Περισσότερα...

Με τη συνέχιση της περιήγησής σας στο website της κλίκας αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

ΕΝΤΑΞΕΙ!