άρθρα

τα άρθρα της κλίκας

Τι συμβαίνει άραγε στην καθημερινότητά μας; Η ζωή μας είναι περιτριγυρισμένη από θορύβους. Γεμάτη άγχος και στρες, γεμάτη παραφροσύνη και αλλοφροσύνη, γεμάτη φόβους και ανασφάλεια. Η ζωή μας έχει γίνει ένα καθημερινό βάσανο και μια συνεχής ρουτίνα. Το μόνο που βασανίζει το φτωχό μυαλουδάκι του κάθε μεσο-μικροαστού είναι αν... Τι να τον βασανίζει άραγε;

Μήπως η ποιότητα ζωής του; Μήπως το αβέβαιο μέλλον του; Ή μήπως το πνευματικό και μορφωτικό του επίπεδο; Μήπως η δημοκρατία και η αξιοκρατία στον κόσμο; Μήπως η ειρήνη και η πρόοδος; Ή μήπως η ελευθερία και η αλληλεγγύη; Φαινομενικά τον απασχολούν όλα αυτά. Αλλά με ορισμένες προϋποθέσεις. Να μην έχει σοβαρότερα πράγματα να κάνει. Και ποια είναι αυτά; Εδώ δεν έχει «μήπως», είναι πιο ξεκάθαρη η κατάσταση.

Πρώτη σοβαρή ασχολία.

Η Τρίτη, η Τετάρτη, η Πέμπτη, το Σάββατο και η Κυριακή είναι φτιαγμένες (από το θεό και αυτό είναι αξίωμα πλέον) για το ποδόσφαιρο. Οι συναναστροφές του, οι συζητήσεις του, τα χόμπι του και οι λατρευτικές του συνήθειες έχουν να κάνουν με την μπάλα. Εσχάτως δε εισήλθαν σε αυτή τη λαοπρόβλητη συνήθεια και οι γυναίκες. Γιατί όχι άλλωστε. Αφού η κοινωνία μας κατάφερε να πείσει όλους τους άντρες ότι είναι ειδήμονες στο χώρο του αθλητισμού (δηλαδή ποδόσφαιρο και όχι άλλο άθλημα - ίσως κάθε τέσσερα χρόνια γίνονται φανατικοί των ολυμπιακών αγώνων), γιατί να μην πείσει και τις γυναίκες. Έχω πάντως τις αμφιβολίες μου αν ξέρουν το 1% από αυτούς πέντε δράμια μπάλα ή κανονισμούς. Σίγουρα ζούνε σε κάποια εικονική πραγματικότητα. Λεπτομέρειες θα μου πείτε. Εδώ παίζονται πολλά λεφτά και οι ελπίδες για το μέλλον των συνανθρώπων μας στα στοιχήματα, τα λόττα, τα πρότα, τα ξυστά και τα λοιπά (νόμιμα) τυχερά παιχνίδια. Πού το πάτε το φρόνημα και το φούσκωμα περηφάνιας αν η ομάδα μας πάρει το πρωτάθλημα. Ποια ομάδα μας; ΠΑΟ, ΑΕΚ και Ολυμπιακός δηλαδή, ένας από τους τρεις θα το πάρει έτσι και αλλιώς. Τους άλλους τους τρώει η μαρμάγκα (αχ ρε μεγάλη ΑΕΛάρα τι έπαθες τόσα χρόνια, μόνο και μόνο γιατί τόλμησες να πάρεις το πρωτάθλημα κάποτε. Εδώ κάνω δήλωση: Αν ανέβει στην πρώτη εθνική το αλογάκι, θα πάρω διαρκείας και ας μη πάω ποτέ στο γήπεδο επειδή μένω μακριά).

Δεύτερη σοβαρή ασχολία

Η ενημέρωση για όλα τα τεκταινόμενα που ταλανίζουν την ελληνική πραγματικότητα, τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ και η αποκλειστική πληροφόρηση, που εξειδικευμένοι ρεπόρτερ-ερευνητές ανακαλύπτουν για μας (να είναι καλά οι άνθρωποι για το λειτούργημα που επιτελούν) κρυμμένες αλήθειες. Παραδείγματα: Πού τραγουδά η Λίτσα και τι φόρεμα φόρεσε, το οποίο είναι αντίγραφο του φορέματος της Αννίτσας. Ειδική έρευνα: από πού το πήρε, ποιος το αντέγραψε, πόσες ραφές έχει, ποιος το μετέφερε, πόσο στοίχισε και αποκλειστικές δηλώσεις της αννίτσας για το θράσος της Λίτσας να φορέσει απομίμηση. Στο αντίπαλο κανάλι αποκλειστική δήλωση της Λίτσας, απάντηση στις δηλώσεις της Αννίτσας. Έτσι λοιπόν αν δε δεις όλες τις εκπομπές θα έχεις κενά στην πλήρη ενημέρωσή σου και πώς θα δεις στα μάτια τους ενημερωμένους συνανθρώπους σου με τόσες ελλείψεις; Στη συνέχεια της εκπομπής μας, μετά τις διαφημίσεις, θα παρακολουθήσετε: τη διαμάχη του γνωστού μεγαλοδικηγόρου κ. Λαμόγια με τον επίσης γνωστό μεγαλοεπιχειρηματία κ. Δολοπλόκο, με αφορμή τις τέλειες σωματικές διαστάσεις της γυναίκας (γνωστού μοντέλου) του επιχειρηματία που τόλμησε να αμφισβητήσει ο πελάτης του κ. Λαμόγια, γνωστός γόης της μικρής οθόνης αξιότιμος κ. Κολιμπιθρόξυλος. Επίσης μη χάσετε, πώς ο μάριος και η μαρία μετά από μακροχρόνιο πάθος (δύο εβδομάδων) αποφάσισαν να χωρίσουν. Ακόμη στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού μας, μόνο για σας, για την ενημέρωση και τη σφαιρική σας πληροφόρηση: εξειδικευμένοι άνθρωποι-λειτουργοί, ξεσηκώσαν μέσα από το βούρκο και τη σαπίλα ό,τι μπάζα υπήρχανε, τα μασήσανε, τα πολτοποιήσανε, τα χωνέψανε και τελικά με τη μορφή αφοδεύματος (κοινώς σκατά) σας τα πλασάρουμε με όμορφο περιτύλιγμα για να νοιώσετε και εσείς άθλιοι μικροαστοί κάτι από τη γκλαμουριά των λαμπερών ινδαλμάτων σας. Και έτσι εμείς οι μικροαστοί πάλι ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα. Για να μη μακρηγορήσω με άλλα παραδείγματα πιστεύω να καταλαβαίνετε.

Ας έρθουμε όμως και λίγο στη σημερινή μουσική πραγματικότητα. Το σημερινό σταρ σύστεμ έχει γεμίσει με διάττοντες αστέρες που μας παρασύρουν στο διάβα τους με την εφήμερη λάμψη τους και μετά έξι μήνες τους καταπίνει η μαύρη τρύπα του μουσικού σκυλοσύμπαντος. Έρχονται τα νεογέννητα αστεράκια σαν μετεωρίτες από το πουθενά, σκάνε, κάνουν ντόρο, καταστρέφουν ότι βρουν μπροστά τους (η αλήθεια είναι ότι και αυτοί είναι θύματα και δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς κάνουν) και εμείς καλούμαστε να μαζέψουμε τα συντρίμμια της έκρηξης. Συντρίμμια όμως που αντί να προσπαθήσουμε να τα ξεδιαλύνουμε, να τα κολλήσουμε και να δημιουργήσουμε κάτι αξιόλογο, τα κρατάμε σαν ενθύμιο της συντριβής. Και πριν τελειώσει αυτή η θλιβερή διαδικασία, ωσάν τη λερναία ύδρα, άλλοι δέκα μετεωρίτες εμφανίζονται και άντε πάλι από την αρχή. Αποτέλεσμα αυτής της ενορχηστρωμένης και καλά οργανωμένης επίθεσης μετεωριτών και αστέρων είναι να γεμίζουμε το σπίτι και το μυαλό μας με λαμπερά αστέρια που μετά από λίγες μέρες σβήνουν και γίνονται άχρηστα σκουπίδια. Σε αντίθεση βέβαια με τις τσέπες των ενορχηστρωτών που γεμίζουν από το δικό μας χρυσάφι.

Από την άλλη οι μουσικές ακαδημίες που βγάζουν αυτούς τους διάττοντες αστέρες είναι γεμάτες από καθηγητές που η μουσική τους παιδεία σταματάει στη δεκαετία του ’80, οι ενδυματολόγοι νομίζουν ότι βρίσκονται σε βιοτεχνία εσωρούχων, οι χορευτές έχουν ξεφύγει από ελληνική ταινία του ’70, οι κριτές βαθμολογούν τους υποψήφιους σκύλους, γατούλες, ακροβάτες και σαλταδόρους για τις φωνητικές τους ικανότητες με βαθμούς που θα τρόμαζαν τον Ρούκουνα και τη Ρόζα. Ντροπή φυσικά δεν υπάρχει, γιατί αφού η μάζα καταπίνει, πάει να πει ότι πάνε καλά. Εξάλλου το αισθητήριο του λαού είναι πάντα σωστό.

Κούνια που μας κούναγε όλους μας. Για τους μεγάλους μας στιχουργούς με τα πολλά σουξέ. Γιατί δε σκεφτήκανε ακόμα να στιχοποιήσουν (κατά το μελοποιήσουν) π.χ. τον Σκαλκώτα; Θα έβγαινε πολύ ποιοτική δουλειά. Αν μάλιστα τραγουδούσε κάποιος μελλοντικός απόφοιτός τους, φανταστείτε έσοδα που θα είχανε και από τους πιο φαντασιόπληκτους ποιοτικούς ακροατές.

Συγχωρήστε με αν σας κούρασα, αλλά δεν είμαι λόγιος. Προσπάθησα απλά να γράψω ένα συνοθύλευμα σκέψεων και προβληματισμών που κυκλοφορούν αυθόρμητα στο μυαλό μου (και είναι πολλά ακόμα). Αν κι εσείς είστε κάπως έτσι μπερδεμένοι, σας εύχομαι καλά ξεμπερδέματα κάτι που θέλει φυσικά μεγάλο αγώνα. Όπως έλεγε και ο πατέρας μου: «είμαστε πολλοί, αλλά είμαστε σκόρπιοι».