άρθρα

τα άρθρα της κλίκας
 

Αυτό το σημείωμα δε θα είχε νόημα αν η κα Παπαρίζου και η συνοδεία της δεν είχε κερδίσει το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού της Eurovision. Δεν θα είχε νόημα διότι θα μάζευαν φάσκελα από παντού, όπως οι περισσότεροι ως τώρα Έλληνες καλλιτέχνες που πάτωσαν ως σήμερα. Τώρα όμως ε; Θα κάνουμε και τη διοργάνωση διαγωνισμού του ξακουστού διαγωνισμού. Χαϊλίκια, που λέει και ο Χάρυ Κλυν! Δεν ξέρω αν θα εισπράξουμε τουριστική κίνηση από τη «διεθνή προβολή της πατρίδας μας», κάτι που δεν κατάφερε να πετύχει ούτε η Ολυμπιάδα του 2004.

Για τις ανάγκες της συζήτησης, ακόμη και δεχόμενοι πως μια τέτοια τουριστική κίνηση μπορεί να εμφανιστεί, μου είναι αδύνατο να φανταστώ τι συνέπειες θα έχει για την τσέπη μας το αν οι ξενοδόχοι της Ρόδου και της Ελούντας πετύχουν 110% πληρότητα. Εκείνο που όμως οφείλει να μας απασχολήσει είναι ότι κινδυνεύουμε επί 12 μήνες να υποστούμε συστηματικές προσβολές της αισθητικής μας. Και δεν πρόκειται για «κίνδυνο» αλλά για «σιγουριά». Πρέπει να καθαρίσουμε τα όπλα μας και να στεγνώσουμε τη μπαρούτη. Έχουμε πόλεμο κύριοι και πρέπει να σταθούμε στο ύψος μας. Να προστατεύσουμε τους αμάχους μας!

Δηλώσεις

Στις 22 Μαΐου διάβασα με το στόμα ανοιχτό το δελτίο του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων:
«Η μεγάλη νικήτρια της Γιουροβίζιον υποστηρίζει την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ. Ουκρανία, Κίεβο - Την υποστήριξής της για την ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εξέφρασε από το Κίεβο η Ελληνίδα τραγουδίστρια Έλενα Παπαρίζου που ήταν η μεγάλη νικήτρια στον 50ό διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. «Θα ήθελα πραγματικά να δω την Ουκρανία στην ΕΕ» τόνισε η Ελενα Παπαρίζου σήμερα το πρωί σε συνέντευξη Τύπου που μεταδόθηκε «ζωντανή» από την ουκρανική τηλεόραση. «Μπορούμε να είμαστε πιο ισχυροί μαζί» πρόσθεσε η Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Η εκπρόσωπος της Ελλάδας στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον απέσπασε την πρώτη θέση στις προτιμήσεις εκατομμυρίων τηλεθεατών από 39 ευρωπαϊκές χώρες που μετείχαν στον διαγωνισμό και το τιμητικό βραβείο της απένειμε ο ίδιος ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιούτσενκο.
«Είναι ένα ουκρανικό βραβείο στο καλύτερο ευρωπαϊκό τραγούδι, για την καλύτερη Ευρωπαία τραγουδίστρια, στο όνομα της ενωμένης Ευρώπης» τόνισε ο Ουκρανός πρόεδρος κατά την απονομή της τιμητικής διάκρισης στην Ελενα Παπαρίζου.
ΜΠΕ 22/5 | 09:47».

Αρχίσαμε λοιπόν!

  • Δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη, στον οποίο -τις μέρες του διαγωνισμού Eurovision- απονεμήθηκε το Διεθνές Βραβείο Μουσικής 2005 από την ΟΥΝΕΣΚΟ και το Διεθνές Συμβούλιο Μουσικής: «Παρακολούθησα στην τηλεόραση χθες τον διαγωνισμό των 25 τραγουδιών. Είναι σαν να βγήκαν από την ίδια βιομηχανία, με κάποιες εξαιρέσεις, που τραγούδησαν στη γλώσσα τους. Καταλαβαίνω ότι η Γιουροβίζιον εξυπηρετεί τη βιομηχανία του ακροάματος, αλλά καταργεί τις εθνικές παραδόσεις. Η Ευρώπη είναι πολυμορφική, πρέπει να δείχνει τον πλούτο της, κάθε χώρα τις μελωδίες της. Είμαι σφόδρα αντίθετος στον εξαμερικανισμό. Και τι άλλο να κάνουν τα νέα παιδιά; Τα βάζουμε σε δύσκολη θέση! Το θέμα είναι πολιτικό. Η Ευρώπη κοιμάται. Για τη Γιουροβίζιον πρέπει να αποφασίσει το Συμβούλιο Κορυφής της Ευρώπης».
  • Δημήτρης Δανίκας στον Alpha προς Χατζηνικολάου: «O πρώτος πολιτικός θρίαμβος της Νέας Δημοκρατίας έγινε το βρακί της Eλενας Παπαρίζου». Ζήτησε και συγνώμη μετά από λίγο αν και η προσβολή ήταν για την κυβέρνηση και όχι για την τραγουδίστρια. Βεβαίως, ο κ. Δανίκας έχει άδικο διότι αν προσέξετε εδώ και κυρίως εδώ δεν τίθεται θέμα βρακιού!
  • Α. Pουμελιώτης, που ήταν και αυτός παράθυρο στο ίδιο δελτίο του Alpha: «Το Φεστιβάλ της Γιουροβίζιον είναι μία τρίχα από τα αμελέτητα του Γούντστοκ και το Number One είναι για παιδάκια με ακμή και ακαύ... αγοράκια».[/li][li]Λάκης Λαζόπουλος που είπε για τον πρωθυπουργό: «Πήρε το Eυρωπαϊκό, πήρε τη Γιουροβίζιον, άντε να πάρει και την... εξουσία σιγά-σιγά».

Τι έγινε ρε παιδιά;

Με τα χρόνια αναπτύχθηκε ένα είδος ελαφρού, απολίτικου, κοινωνικά αναίσθητου και άρα πολιτικώς ορθού ασματοειδούς. Τέτοια ασματοειδή διαγωνίζονται στην Eurovision εδώ και κάμποσα χρόνια, συνεπώς μπορούμε να τα ονομάσουμε και ευρωάσματα, αν και μ' αυτή την ειρωνεία αδικούμε πολλούς Ευρωπαίους που έχουν γυρίσει την πλάτη τους στο διαγωνισμό.

Βεβαίως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί:

Είναι μια ρηχή ψυχαγωγία σαν όλες τις άλλες και σαν τέτοια πρέπει να το βλέπει κανείς. Τώρα βέβαια... η ελληνική εκπροσώπηση είχε την τύχη να βγει πρώτη, οπότε θα υποστούμε για λίγο καιρό τις επινίκιες ιαχές ορισμένων ανερμάτιστων. Θα προσέξατε γύρω σας ότι, ως ένα βαθμό, η προβολή της τριτοκλασάτης κατηγορίας «ευρωάσμα» δικαιώνει τα μουσικά γούστα μέρους του πληθυσμού. Είναι πολύς ο κόσμος που αισθάνθηκε πως τα γούστα του επιτέλους δικαιώνονται με την Παπαρίζου. Οι κουλτουριάρηδες επιτέλους στη γωνία! Ζήτω ο χαβαλές!

Η EuroVision είναι μια αμιγώς τηλεοπτική μουσική υπερπαραγωγή που προηγήθηκε δεκαετίες του MTV: απ' το '56! Συνεπώς, πρέπει κανείς να συνεκτιμήσει και τηλεοπτικούς παράγοντες εκτός των αυτονόητων μουσικο-χορευτικών. H Recording Industry Association of America, δηλ. η διαβόητη RIAA που κάνει τις μηνύσεις στα πιτσιρίκια που ανταλλάσσουν mpP3, αλλά και συνολικά η μουσική βιομηχανία, αντιλαμβάνεται πως το σκέτο τραγούδι είναι ευάλωτο από το mp3 ή από τον μαυριδερό έμπορα του κέντρου. Αντιθέτως, το πλήρες show με εικόνα - ήχο - λαϊκή συμμετοχή με SMS και τηλεοπτική προβολή είναι το μέλλον της showbiz. Εκεί πέφτει το χρήμα πλέον. Έτσι διευρύνεται η διεισδυτικότητα σε μικρές ηλικίες, κατά τεκμήριο περισσότερο ευάλωτες στην εμπορική διαφήμιση. Προσφέρει δυνατότητες ανάπτυξης κερδοφόρων δραστηριοτήτων σε πολλούς τομείς. Είναι πολύς ο κόσμος που βγάζει πολύ χρήμα από τέτοια πανηγύρια. Είναι ένας από τους πολλούς στίβους ανάδειξης νέων pop-καλλιτεχνών για να συμμαζεύονται οι καθιερωμένες φίρμες και άρα να συμμαζεύουν τις οικονομικές απαιτήσεις τους. Είναι μία από τις ελάχιστες δραστηριότητες του European Broadcasting Union (EBU) που το ανασύρουν από την αφάνεια. Υπόψη: Μέσω της εισφοράς για την ΕΡΤ πληρώνουμε για τα έξοδα διεξαγωγής του διαγωνισμού. Είναι μια ευκαιρία για κάποια κράτη και κρατίδια που ερωτοτροπούν με την ΕΕ να μπορέσουν να συμμετάσχουν σε μια κάποια διοργάνωση που αρχίζει από την πολυπόθητη λέξη «Euro-«, ας λέγεται και «Eurovision». Είναι άραγε τυχαίο ότι οι τελευταίοι νικητές της Eurovision είναι Τουρκία, Λετονία, Εσθονία και Ουκρανία; Είναι λ.χ. τυχαίο ότι η Εσθονία πήρε τη διάκριση στη Eurovision την ίδια περίοδο που βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για τους όρους ένταξής της στην ΕΕ; Ο ίδιος ο πρωθυπουργός τους είχε δηλώσει πως «δεν χτυπάμε πλέον την πόρτα της Ευρώπης, την διαβήκαμε τραγουδώντας» (2001). Η πρεμούρα να πάνε όλα καλά οδήγησε τις αρχές στο Κίεβο να δολοφονήσουν με φόλες τα αδέσποτα της πόλης («unwanted elements» τα ονόμασαν, δηλ. ανεπιθύμητα στοιχεία!). Υπάρχει σχετική καταγγελία από οργανώσεις όπως εδώ.

Αλλά, για να δούμε τι συμβαίνει στη γηραιά ήπειρο.

Οι Ιταλοί που το '58 κέρδισαν με το «Volare», οι Σουηδοί που το '74 κέρδισαν με το "Waterloo" (ABBA), οι Ιρλανδοί και οι Γάλλοι που κέρδιζαν επί σειρά ετών έχουν όλοι γυρίσει την πλάτη στη διοργάνωση. Μου φαίνεται πως οι Ιταλοί δεν στέλνουν πλέον εκπρόσωπο. Οι Βρετανικές εφημερίδες, χρόνια τώρα, κοροϊδεύουν το θεσμό και ο εκπρόσωπός τους, κάθε που γυρίζει με μηδέν βαθμούς απ' τη διοργάνωση, κερδίζει περισσότερη προσοχή (και χρήμα!) απ' την Παπαρίζου που πήρε πάνω από 200 ρούμπους. Του χρόνου θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την Eurovision από την πλευρά του διοργανωτή, σε όποια πόλη και αν γίνει (ενημερωτικά: ο Ψωμιάδης ζήτησε «Θεσσαλονίκη»). Περίεργη ήταν και η θετική υποδοχή από την «παλιά Ευρώπη» της σχετικής επερώτησης για το διαγωνισμό, που έκανε στην Ευρωβουλή ο ευρωβουλευτής Γ. Καρατζαφέρης. Δυο μήνες πριν το διαγωνισμό έθεσε θέμα «καλλιτεχνικού εκφυλισμού» του θεσμού, δηλώνοντας ότι «διολισθαίνει σε μια απλή μίμηση κακού αμερικανικού ήχου και στίχου» και τέλος θέτει θέμα αξιοπιστίας της περίφημης τηλεψηφοφορίας μέσω SMS.

Πράγματι, από το 1977 μέχρι το 1999 ήταν υποχρεωτική η χρήση της επίσημης γλώσσας της διαγωνιζόμενης χώρας. Έκτοτε και σταδιακά φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση, όπου ο Αγγλικός στίχος είναι πλέον κανόνας. Πολλοί διανοούμενοι κεντράρουν την κριτική τους σ' αυτό ακριβώς το σημείο χωρίς να κερδίζουν σε τίποτα, γιατί ο πυρήνας του κοινού της Eurovision είναι ημι-αγγλόφωνο ως προς τη μουσική του. Στις ΗΠΑ όμως, η κατάσταση δεν είναι ακριβώς όπως περιγράφεται. Οι Αμερικάνοι, λαός βαθιά πουριτανικός, πολλές φορές ανατρίχιασε με την Eurovision, όπως με την Ισραηλινή τραβεστί Ντάνα Ιντερνάσιοναλ (1998) που πήρε το πρώτο βραβείο, αλλά και με τις δύο Ρωσιδούλες που χαϊδεύονταν επί σκηνής το 2003.

Επί του πιεστηρίου: Ο Ψωμιάδης, όπως είπαμε και πιο πάνω, ζήτησε να γίνει στην Θεσσαλονίκη αλλά ο Χουλιάρας της ΕΡΤ είπε πως «είναι το θέμα της τηλεόρασης υψηλής ευκρίνειας» και αφού η Θεσσαλονίκη δεν έχει τις υποδομές άρα... Αθήνα και πάλι Αθήνα κυρίες και κύριοι.

Links (δηλαδή "λύγξ" ήτοι λόξιγκας ο κοινός):

αναζήτηση στην κλίκα

online τώρα

56 αναγνώστες διαβάζουν τώρα την κλίκα

Με τη συνέχιση της περιήγησής σας στο website της κλίκας αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

ΕΝΤΑΞΕΙ!