άρθρα

τα άρθρα της κλίκας
 

Ο Μιχάλης Γενίτσαρης γεννήθηκε στις 15 Ιούνη του 1917 στην Αγιά Σοφιά του Πειραιά, σε ένα σπίτι της οδού Αίμου. Ο πατέρας του διατηρούσε εκείνη την εποχή μπιραρία στην οδό Ανδριανουπόλεως και Παλαμηδίου στον Πειραιά που την ημέρα λειτουργούσε ως μαγειρείο και το βράδυ σερβίριζε μπίρα «μετά μουσικής». Τα γράμματα δεν τα 'παιρνε ο Γενίτσαρης. Η εποχή του σχολείου ήτανε σύντομη και οδυνηρή γι' αυτόν. Έβγαλε τη δευτέρα δημοτικού και στη συνέχεια μπήκε στη δουλειά ως παραγιός με πολλές κοπάνες. Μικρό παιδί ήτανε ακόμη και η βιοπάλη είχε αρχίσει για το Γενίτσαρη.

Η επαφή του με το μπουζούκι είχε γίνει πριν από αρκετό καιρό, προτού ακόμη πάει στο σχολείο. Πήγαινε στο καφενείο του Μπάτη και εκεί με το φίλο του Θανάση, το γιο του Μπάτη, ακούγανε μπουζούκι και μπαγλαμά, ενώ το απόγευμα παίζανε τη ρομβία. Κάπου-κάπου έπιανε και το μπουζούκι τα απογεύματα, όταν δεν υπήρχαν θαμώνες στο καφενείο. Η ανακάλυψη ενός παλιού μπαγλαμά στην κασέλα του σπιτιού του τον έφερε ακόμα πιο κοντά στο όργανο που από τότε είχε γίνει το μεράκι του. Ο πρώτος του δάσκαλος στο μπουζούκι ήτανε ο μάστρο-Κώστας ο Καταγάς, το αφεντικό του σε ένα χυτήριο όπου δούλευε. Όσο μεγάλωνε και γινόταν ανεξάρτητος στη σκέψη τόσο το μπουζούκι τον συνέπαιρνε. Σαν έγινε δεκαπέντε χρονών αγόρασε το πρώτο του όργανο από τον Κυριάκο Λαζαρίδη και από τότε συνεχώς έπαιζε.

«Τα βράδια συναντιόμουνα με τους φίλους μου. Είχαμε γίνει δεκαπεντάρηδες. Παίζαμε στις γειτονιές, εγώ μπουζούκι και ένας φίλος μου, Τάκης Δημητρίου, κιθάρα. Εν τω μεταξύ, μετά γνώρισα και στου Μπάτη το καφενείο το Δελιά, το Μάρκο, που δεν είχανε ακόμα γραμμοφωνήσει, δεν είχανε ακουστεί. Ερχόντουσαν στου Μπάτη. Ο Μάρκος δούλευε τότε στα σφαγεία. Εγώ τότε έπαιζα μπουζούκι καλούτσικο».

Το 1934, δεκαεπτά χρονών, δούλευε καζαντζής (έφτιαχνε καζάνια), μία δουλειά που του άρεσε διότι όλοι οι καζαντζήδες ήτανε μάγκες, όπως έλεγε. Εκείνη την εποχή ένας αστυνομικός του έσπασε το πρώτο του μπουζούκι με μια κλωτσιά. Ο Γενίτσαρης του όρμηξε και αυτό του στοίχισε έξι μήνες στη «στενή» (στις φυλακές Αβέρωφ). Σαν βγήκε από τη φυλακή άρχισε ξανά να δουλεύει καζαντζής στα καράβια, όπου το 1935 έγραψε και το τραγούδι: «Εγώ μάγκας φαινόμουνα», το οποίο ήταν και το πρώτο τραγούδι που φωνογράφησε (1937 - Κολούμπια).

«...Τέλος πάντων έρχεται η Πέμπτη, πάω στην εταιρία και η δουλειά χαλάει. Αντί να γραμμοφωνήσω «Της φυλακής τον πλάτανο» και το «Εγώ μάγκας φαινόμουνα», να γίνει ένας δίσκος, με ρωτάει ο Τούντας εάν ήξερα τη «Φαληργιώτισσα» που είχε βγει αυτές τις ημέρες. Και του λέω ναι. Την παίζω, την ακούει και μου λέει: Άκου παιδί μου, θα τραγουδήσει ο Στράτος τη «Φαληργιώτισσα» και εσύ από την άλλη μεριά το «Εγώ μάγκας φαινόμουνα». Εγώ στενοχωρήθηκα που δεν θα τραγούδαγα δύο τραγούδια δικά μου, αλλά και από την άλλη φχαριστήθηκα που θα τραγούδαγα σε ένα δίσκο με το Στράτο τον Παγιουμτζή, γιατί ο Στράτος ήτανε ο καλύτερος στα ρεμπέτικα».

Μετά την έκδοση του πρώτου τραγουδιού, ο πατέρας του του άνοιξε ένα καφενείο στην οδό Αίμου και Βάσου στην Αγιά Σοφιά. Από το μαγαζί αυτό πέρασαν όλοι οι παλιοί μπουζουξήδες: Καρυδάκιας, Ανέστης Δελιάς, Μάρκος, Στράτος, Παπαϊωάννου, Μητσάκης, Χιώτης κ.ά. Στη συνέχεια έκλεισε το μαγαζί αυτό και άνοιξε ένα άλλο στην γωνία Ψαρών και Ολύνθου στα Βούρλα, το οποίο έκλεισε και αυτό από την αστυνομία. Η γνωριμία του Γενίτσαρη με τον Γιάννη Παπαϊωάννου έγινε εκείνη την περίοδο και από τότε ήτανε οι δυο τους στενοί και αχώριστοι φίλοι, όπως έλεγε ο Γενίτσαρης.

Με τον Παπαϊωάννου έπαιξαν στην Αίγινα και στη συνέχεια άνοιξαν οι δυο τους ένα μαγαζί στην οδό Χίου, στα Καμίνια. Μετά το κλείσιμο του μαγαζιού αυτού χώρισαν οι δρόμοι τους. Ο Γενίτσαρης έπιασε δουλειά στο «Δάσος» του Αντώνη του Βλάχου, μαζί με το Μάρκο, τον Μπάτη, το Χιώτη, το Στράτο κ.ά. «Εκεί πια έγινα μπουζουξής. Κάθε βράδυ σ' αυτό το κέντρο γινότανε το σώσε μέσα 'κει...».

Στο μαγαζί του Βλάχου είδαν πολλά τα μάτια του Γενίτσαρη. Μπλέχτηκε σε δύο σοβαρές ποινικές υποθέσεις εκείνη την περίοδο που η μία του στοίχισε πάλι την εισαγωγή του στη «στενή» για μερικούς μήνες. Βγήκε και συνέχισε την εργασία του στο «Δάσος», ώσπου το μπλέξιμό του σε έναν καυγά με πυροβολισμούς και τραυματισμούς τον οδήγησαν στην εξορία. Το Μεταξικό καθεστώς τον έστειλε στη Νιο ως δημόσιο κίνδυνο διότι, όπως του είπανε, είχε μπλέξει σε πολλές φασαρίες.

«...Τι να κάνω; Ντύθηκα, βγαίνω έξω. Είχανε την κλούβα, με βάζουνε μέσα, και με πάνε στον προϊστάμενό τους, και αυτός μου παρουσιάζει ένα χαρτί να το υπογράψω. Του λέω: Τι είναι αυτό; Και αυτός μου λέει: Αυτό το χαρτί, μια που είναι καλοκαίρι, στο στείλαμε να πας να παραθερίσεις. Σε στέρνουμε ένα χρόνο εξορία για Δημόσιο επικίνδυνο. Του λέω: Πού; Μου λέει: Στη Νιο...».

Η εξορία του Γενίτσαρη κράτησε για ένα χρόνο. Στο νησί συνάντησε τον Ανέστο Δελιά που τον είχαν στείλει και αυτόν εξορία, αλλά για τοξικομανία και όχι για δημόσιο επικίνδυνο, όπως είχαν χαρακτηρίσει το Γενίτσαρη. Οι ιστορίες από κείνη την περίοδο της δύσκολης ζωής του Γενίτσαρη αμέτρητες. «Μια ημέρα είχε αρπάξει ένανε εξόριστο η χωροφυλακή και τον είχε σπάσει στο ξύλο, γιατί είχε μπει μέσα σ' ένα κοτέτσι να κλέψει αβγά, αλλά αβγά δεν βρήκε και από την πείνα έφαγε τα πουλάκια ωμά ... Εκεί θυμάμαι το νησί, η Νιο ήταν ξερότοπος και αγριάνθρωποι οι κάτοικοι ... Το χωργιό τους είχε τρακόσα σπίτια και 366 εκκλησίες και αμέτρητοι αρεόμυλοι και ψύλλους κοπάδια».

Όταν γύρισε από την εξορία ξανάρχισε να παίζει το μπουζούκι. Η κλάση του για να υπηρετήσει στο στρατό ήταν το 1938. Όμως αυτός δεν είχε πάει και ήτανε από τότε λιποτάκτης. Με τη βοήθεια ενός θείου του συνταγματάρχη πήγε στο στρατό με την κλάση του 1940 χωρίς κυρώσεις, αλλά αμέσως έμπλεξε σε φασαρίες με γυναικοδουλειά που του στοίχισε άλλα δύο χρόνια στη «στενή» και εν καιρώ πολέμου που στο μεταξύ είχε κηρυχτεί.

«Στη φυλακή πέρασα πολλά. Τότε είχε αρχίσει η πείνα. Θυμάμαι, ένας ναύτης ήτανε στη φυλακή για κλοπή και τη νύχτα στο αποχωρητήριο είχε ανάψει φωτιά με ένα ντενεκέ και έβραζε μια γάτα να φάει. Και τον αρπάξανε και τον ρίξανε στο πειθαρχείο...».
Μόλις βγήκε από τη φυλακή έπιασε δουλειά στο κέντρο «Περοκέ» με το Χιώτη και το Λαύκα και μετά στο κέντρο «Καρέ του Άσσου» με τον Καπλάνη και το Χατζηχρήστο, ενώ στη συνέχεια πήγε στο μαγαζί που είχε ανοίξει ο Αντώνης ο Βλάχος στη γωνία Ζήνωνος και Δεληγιώργη στην Αθήνα. Η εμπλοκή του σε μία κομπίνα τον έστειλε στη για άλλους δεκαοκτώ μήνες στη φυλακή. Μετά την έξοδό του από τη φυλακή έπαιξε σε διάφορα μαγαζιά, ώσπου ήρθε η απελευθέρωση. Μετά την απελευθέρωση και τον εμφύλιο ο Γενίτσαρης ανέλαβε ένα μαγαζί στην Τρούμπα. Μαζί του ο Παπαϊωάννου, ο Κερομύτης και ο Νίκος ο Πουνέντης, ώσπου μία φασαρία με έναν Εγγλέζο στάθηκε η αφορμή να του το κλείσει η αστυνομία. Συνέχισε να παίζει μπουζούκι στου Καλαματιανού στις Τζιτζιφιές παρέα με τον Παπαϊωάννου. Στην περίοδο αυτή έγραψε αρκετά τραγούδια που τα τραγούδησαν μεγάλοι καλλιτέχνες και πέρασε από πολλά μαγαζιά. Το 1952 αηδιασμένος από το κυνηγητό που είχε εξαπολυθεί ενάντια στο ρεμπέτικο σταμάτησε να παίζει στα πάλκα και έγινε χονδρέμπορος φρούτων στη λαχαναγορά του Πειραιά.

«Εγώ μετά είδα την κατάντια του ρεμπέτικου: λογοκρισία, κυνήγησαν το ρεμπέτικο. Πέσαν στη μέση μουσικοί καινούργιοι, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης και άλλοι. Αυτοί κυνήγησαν το ρεμπέτικο και αρχινήσανε με διάφορα μέσα να το ρίξουν. Έβλεπαν ότι δεν μπορούσαν να του κάνουν τίποτα και αρχινήσαν και αυτοί και ονόμαζαν τα τραγούδια τους αρχοντορεμπέτικα. Του δώσανε μία μορφή ανάμεσα στο ρεμπέτικο και στο ευρωπαϊκό που το κλόνισε όμως για ένα διάστημα, με τα βιομηχανοποιημένα αρχοντορεμπέτικα».

Μπάμπης Γκολές, Ιορδάνης Τσομίδης, Μιχάλης Γενίτσαρης
Το 1971 τον βρήκε ο Ηλίας Πετρόπουλος και τον έπεισε να φτιάξει συγκρότημα για να παίζει κάθε Τρίτη στο «Κύτταρο» μία μπουάτ Αχαρνών και Ηπείρου. Με το Στέλιο Κερομύτη, τον Μπαγιαντέρα, το Γιάννη Σταμούλη, το Σκαρπέλη και το Μουφλουζέλη έπαιξαν για αρκετό καιρό στην μπουάτ. Συνέχισε να βρίσκεται στο πάλκο για λίγο καιρό γιατί το ρεμπέτικο είχε έρθει και πάλι στην επιφάνεια και όλοι ζητούσαν να ακούσουν τους παλιούς. Η εκμετάλλευση όμως των αγνών αυτών μουσικών από τα γεράκια της αναβίωσης του ρεμπέτικου έκαναν το Γενίτσαρη να ξανακρεμάσει το μπουζούκι του. Άνοιξε κάβα ποτών στην Αγιά Σοφιά και από κει και πέρα συμμετείχε μόνο σε συναυλίες, ενώ είχε και δισκογραφική παρουσία.

Τα τελευταία χρόνια είχε αποτραβηχτεί στο σπίτι του, στην Αγιά Σοφιά του Πειραιά, εκεί όπου πέρασε όλη του τη ζωή. «Έφυγε» την Τετάρτη 11 Μάη 2005 σε ηλικία 88 χρόνων, από οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού. Ήταν ο τελευταίος της μεγάλης πειραιώτικης παρέας του ρεμπέτικου.

Δισκογραφία

Βλέποντας συνολικά τη δισκογραφία του Μιχάλη Γενίτσαρη, μπαίνουμε αυτόματα σε μια διαδικασία εξαγωγής συμπερασμάτων που μπορούν να χαρακτηριστούν ως και αναπάντεχα. Πρώτα-πρώτα το δισκογραφικό έργο του Γενίτσαρη δεν είναι τόσο μικρό όσο φανταζόμασταν μέχρι τώρα. Αρκετά τραγούδια που ηχογράφησε δεν είναι γνωστά, με αποκορύφωμα το προπολεμικό «Μικρούλα Πειραιώτισσα». Δεύτερο χαρακτηριστικό -που «σηκώνει» μελλοντική συζήτηση- είναι οι τραγουδιστές που αναφέρονται δίπλα απ' τους τίτλους των τραγουδιών: Στράτος, Στελλάκης, Καζαντζίδης, Γαβαλάς, Νίνου, Γκρέυ, Διονυσίου κ.ά. Η συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιών του Γενίτσαρη τραγουδήθηκε από την «αφρόκρεμα» των λαϊκών τραγουδιστών! Δύσκολα θα βρούμε άλλον λαϊκό δημιουργό με τέτοιο ποσοστό «βαριών» ονομάτων στους ερμηνευτές των τραγουδιών του. Τρίτο, η συμμετοχή του στη λαϊκή δημιουργία την περίοδο της Κατοχής (τα ρεμπέτικα της Κατοχής όπως ονομάστηκαν) είναι μεγάλη, ποιοτικά και ποσοτικά. Μια λοιπόν επιπλέον ματιά στη δισκογραφία του Μιχάλη Γενίτσαρη πιστεύουμε ότι θα βάλει σε σκέψεις κάποιους -ιδιαίτερα από το χώρο της μουσικής- που τον έχουν υποτιμήσει ως δημιουργό.

78 στροφές

  • Εγώ μάγκας φαινόμουνα (Μιχ. Γενίτσαρη) Μιχ. Γενίτσαρης (1937) COLUMBIA DG-6312
  • Μικρούλα Πειραιώτισσα (Μιχ. Γενίτσαρη - Δ. Σέμση) Στρ. Παγιουμτζής - Στ. Περπινιάδης (1938) HIS MASTERS VOICE AO-2464
  • Μην με περιμένεις (Μιχ. Γενίτσαρη) Μαρίκα Νίνου (1950) COLUMBIA DG -6859
  • Η τσίφτισσα (Μιχ. Γενίτσαρη) Μαρ. Νίνου - Αθ. Ευγενικός - Μιχ. Γενίτσαρης (1950) COLUMBIA DG -6859
  • Γεια σου Πειραιά αθάνατε (Μιχ. Γενίτσαρη) Στ. Καζαντζίδης - Ελένη Κώτσογλου -Αντ. Κλειδωνιάρης (1956) HIS MASTERS VOICE AO -5326
  • Μάνα δώσ' μου την ευχή σου (Μιχ. Γενίτσαρη) Καίτη Γκρέυ (1957) HIS MASTERS VOICE AO -5407

45 στροφές

  • Άλλος δεν θα σε πάρει (Μιχ. Γενίτσαρη) Βαγ. Περπινιάδης (1961) ODEON 2771
  • Η Λενιώ η κουτσομπόλα (Μιχ. Γενίτσαρη) Γρ. Μπιθικώτσης - Βούλα Γκίκα (1962) HIS MASTERS VOICE 3190
  • Δάσκαλε που δίδασκες (Μιχ. Γενίτσαρη) Γρ. Μπιθικώτσης - Βούλα Γκίκα (1962) HIS MASTERS VOICE 3190
  • Ο μάγκας (Μιχ. Γενίτσαρη) Απ. Νικολαϊδης (1962) COLUMBIA 3153
  • Έχω πολύ κουραστεί (Μιχ. Γενίτσαρη) Πάνος Γαβαλάς (1962) HIS MASTERS VOICE 3284
  • Άσε με αγόρι μου (Μιχ. Γενίτσαρη) Άννα Κλειδωνιάρη (1962) HIS MASTERS VOICE 3284
  • Όνειρο ήταν η αγάπη (Μιχ. Γενίτσαρη) Στρ. Διονυσίου (1968) HIS MASTERS VOICE 3763
  • Εμπήκα μες στο καπηλειό (Μιχ. Γενίτσαρη) Στρ. Διονυσίου (1968) HIS MASTERS VOICE 3763
  • Λαχαναγορίτες γεια σας (Μιχ. Γενίτσαρη - Χαρ. Βασιλειάδη) Βαγ. Περπινιάδης (1968) PARLOPHONE 3280
  • Στο κατώφλι το δικό σου (Μιχ. Γενίτσαρη - Χαρ. Βασιλειάδη) Βαγ. Περπινιάδης (1968) PARLOPHONE 3280
  • Ο Δημητράκης ο ψαράς (Μιχ. Γενίτσαρη) Ανδρ. Ζακυνθινάκης (1968) SONATA 075-Α
  • Σταμάτησε τη γκρίνια (Μιχ. Γενίτσαρη) Χρηστάκης - Ρία Κούρτη (1968) SONATA 075-Β
  • Όταν ξεπέσει ο άνθρωπος (Μιχ. Γενίτσαρη) Τάκης Ζαράγκας (1968) SONATA 077-Α
  • Πόσο πολύ σ' αγαπώ (Μιχ. Γενίτσαρη) Ανδρ. Ζακυνθινάκης (1968) SONATA 077-Β
  • Δώσ' μου το κλειδί (Μιχ. Γενίτσαρη) Χρηστάκης (1969) SONATA 115-Α
  • Με ξέχασες και πια δεν μ' αγαπάς (Μιχ. Γενίτσαρη) Χρηστάκης (1969) SONATA 115-Β
  • Γλυκοχάραξε η μέρα (Μιχ. Γενίτσαρη) Σπ. Ζαγοραίος (1969) SONATA

33 στροφές

ΤΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΤΣΑΡΗ (1975) ΚΥΚΛΑΛΕΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ: ΠΑΝ. ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ - ΔΗΜ. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ - ΛΕΟΝ. ΜΠΟΥΡΝΕΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΧ. ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ

  • Κέρασε μας βρε Μανώλη - Παν. Μιχαλόπουλος, Γιώτα Σύλβα
  • Ο Δημητράκης ο ψαράς - Δημ. Ευσταθίου
  • Εμπατήρησε η μπογιά σου - Λεον. Μπουρνέλης
  • Δεν είδανε τα μάτια μου - Μιχ. Γενίτσαρης
  • Ο μάγκας - Λεον. Μπουρνέλης
  • Άλλος δεν θα σε πάρει - Παν. Μιχαλόπουλος
  • Θα σαλτάρω - Δημ. Ευσταθίου, Γιώτα Σύλβα
  • Στο λέω θα σ' αφήσω - Παν. Μιχαλόπουλος
  • Έκανες τη φιγούρα σου - Μιχ. Γενίτσαρης
  • Είσαι πολύ στραβόξυλο - Λεον. Μπουρνέλης
  • Αφού μ' αρέσει το κρασί - Παν. Μιχαλόπουλος, Γιώτα Σύλβα
  • Ωραία θεσσαλονικιά - Μιχ. Γενίτσαρης

ΕΝΑΣ ΡΕΜΠΕΤΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ (1976) POLYDOR
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ

  • Καραντουζένι
  • Ο Μανώλης
  • Ο μάγκας
  • Πάλι έμπλεξες με άλλον
  • Έκανες τη φιγούρα σου
  • Το μπουζούκι μου θα σπάσω
  • Θα σαλτάρω
  • Θά 'ρθω νύχτα
  • Ο συνάχης (Μ. Βαμβακάρη)
  • Βάζω υποψηφιότητα (Μ. Βαμβακάρη)
  • Ωραία θεσσαλονικιά
  • Έχεις κάτι

ΤΑ ΜΟΡΤΙΚΑ (Μ. ΠΛΕΣΣΑ - Γ. ΚΑΛΑΜΑΡΙΩΤΗ) (1975) POLYDOR
Ο ΜΙΧ. ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΑ:

  • Και την πατήσαμε
  • Το βέρτζινο μαγκάκι

ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ (1980) ΜΙΝΟΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ. Περιέχονται τα τραγούδια του Μιχ. Γενίτσαρη:

  • Σαλταδόρος
  • Επιδρομή στον Πειραιά
  • Μαυραγορίτες
  • Ένας λεβέντης έσβησε (Ν. Μάθεση - Μ. Χιώτη - Μιχ. Γενίτσαρη)
  • Στέλιος Καρδάρας
  • Με τη φωνή του Γ. Νταλάρα ηχογραφήθηκαν, ακόμη, σε πρώτη εκτέλεση, τα τραγούδια «Λαδάδες» και «Στη φυλακή θα λειώσω» τα οποία, όμως, έμειναν εκτός του δίσκου.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ - ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΝ1ΤΣΑΡΗΣ (1982) ΜΙΝΟΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ΜΙΧ. ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ

  • Κλάψε απόψε μπαγλαμά μου
  • Στη φυλακή θα λειώσω
  • Οι λαδάδες
  • Φυλακή και εξορία
  • Με μπουζουκομπαγλαμάδες
  • Έλα βαρκούλα πάρε με
  • Με πιάσαν επί Μεταξά
  • Η ζωή έχει φαρμάκια
  • Όρκο κάνω
  • Στης Κοκκινιάς τα χαμηλά
  • Εγώ καλά καθόμουνα
  • Αντί κεριά λιβάνια

ΡΕΜΠΕΤΙΚΕΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ (1984) ΜΙΝΟΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ΜΙΧ. ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ

  • Μες στη φυλακή που μπήκα
  • Αλάνης και μπεκρής
  • Στάλα-στάλα
  • Βαρέθηκα τη θάλασσα
  • Είμαι όλο καψούρα
  • Έζησα στον υπόκοσμο
  • Θα σαλτάρω
  • Γεροντόμαγκας
  • Τ' αμαρτωλό σου βάδισμα
  • Φύγε βρε μπαμπέσσα
  • Έχει κέφια η μικρή μου
  • Απόψε ο ντερβισόμαγκας
  • Άλλοι δίσκοι του Μιχάλη Γενίτσαρη

  • ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΙ ΝΤΑΛΓΚΑΔΕΣ (1985) SONORA
  • Ο ΓΕΝΙΤΣΑΡΗΣ ΣΤΑ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥ (1987) INTERSOUND
  • ΞΕΝΥΧΤΙ ΖΑΡΙ ΚΑΙ ΧΑΡΤΙ (1987) VERGINA
  • ΕΓΩ ΜΑΓΚΑΣ ΦΑΙΝΟΜΟΥΝΑ (1988) ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ - MOREAS
  • ΖΩΝΤΑΝΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ (1988) MOREAS συμμετέχουν η Μαρία Ναλμπάντη και η κομπανία «Προσεχώς»
  • SALTADOROS (1991) TRIKONT
  • Ο ΕΡΩΣ ΕΧΕΙ ΒΑΣΑΝΑ (1993) EROS συμμετέχουν η Γλυκερία και ο Μανώλης Μητσιάς
  • ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ ΣΤΑ 9/8 (1993) SONORA
  • ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (1999) MOREAS

Συμμετοχές

  • ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (1983) ΜΙΝΟΣ
  • ΤΟ ΜΙΝΟΡΕ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ / 2η ΠΕΡΙΟΔΟΣ (1984) ΜΙΝΟΣ
  • ΟΤΑΝ Μ' ΑΚΟΥΣ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ (ΓΙΑΝΝΗ ΛΕΜΠΕΣΗ) (2001) GENERAL

Σημειώσεις:
  1. Τα αποσπάσματα που παρατίθενται είναι από την αυτοβιογραφία του Γενίτσαρη: «Μάγκας από Μικράκι», εκδόσεις «Δωδώνη», επιμέλεια: Στάθης Gauntlett, Αθήνα 1992.
  2. Η έρευνα και η επιμέλεια της Δισκογραφίας του Μιχάλη Γενίτσαρη έγιναν απ' το Βαγγέλη Αρναουτάκη.

Βιβλιογραφία:
  1. «Μάγκας από Μικράκι», εκδόσεις «Δωδώνη», επιμέλεια: Στάθης Gauntlett, Αθήνα 1992.
  2. «Ρεμπέτικη Ανθολογία» του Τάσου Σχορέλη, τόμος Α΄, εκδόσεις «Πλέθρον».

αναζήτηση στην κλίκα

online τώρα

44 αναγνώστες διαβάζουν τώρα την κλίκα

Με τη συνέχιση της περιήγησής σας στο website της κλίκας αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

ΕΝΤΑΞΕΙ!