άρθρα

τα άρθρα της κλίκας
 

Ζεστασιά η μουσική και ενθάρρυνση
γνώση η μουσική και αλήθεια
μεράκι, βίωμα, τόπος κοινός για ομοίους η μουσική...

Η μουσική είναι γεγονός οριστικό, δίχως εξηγήσεις, προλόγους και σχόλια. Το μόνο που επιδιώκουμε είναι να κάνουμε και να στηρίζουμε αυτό που αγαπάμε , τη μουσική, αξιοπρεπώς και σε συνθήκες σωστές. Πορευόμαστε με βάση μια δική μας συλλογική αισθητική και με τη σταθερή πίστη ότι η μουσική πρέπει να παραδίδεται, να παραλαμβάνεται, να λειτουργεί εσωτερικά και μετά να αποκαλύπτεται μέσα από κάθε μουσικό, ερασιτέχνη ή επαγγελματία, σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο.

Αυτή ακριβώς η κοινή αίσθηση για τα πράγματα, η ομοιότητα και η συμπάθεια άρχισε πριν από τρία περίπου χρόνια να συσπειρώνει και να διευρύνει μια συντροφιά, που αναζητώντας τη γιορτή, βρέθηκε κάποια στιγμή μπροστά στην ομάδα. Τα σημάδια ήταν ξεκάθαρα: ακόμα και η ελάχιστη των αφορμών ήταν ικανή να ξεσηκώσει την παρέα, να προκαλέσει μάζωξη, επικοινωνία. Με τον καιρό αισθανθήκαμε τις κοινές μας ανάγκες να μας ενώνουν και να μας οδηγούν παραπέρα. Ζώντας σε μια επαρχία δύσκολη μουσικά αλλά και κοινωνικά, το ζητούμενο όλων μας ήταν απλό. Ένα σημείο επαφής, η μουσική, η φιλία, η επικοινωνία, η συνεύρεση, η ελευθερία έκφρασης, η δημιουργία και ο διάλογος μέσα από τη μουσική. Σιγά-σιγά με τη διεύρυνση της ομάδας σε δυναμικό και την ιδέα για αφιέρωμα στο Γιώργο Λαύκα να γεννιέται και να ζυμώνεται από τους ίδιους τους μουσικούς, η ομάδα αποκτά την ανάγκη οργάνωσης. Επιλέξαμε λοιπόν το Φλεβάρη του 2005 το νομικό ένδυμα του σωματείου, ιδρύοντας το «Σύλλογο φίλων Ελληνικής Λαϊκής Παραδοσιακής και Ρεμπέτικης μουσικής», με έδρα τη Σπάρτη. Έχοντας κατά νου τους κινδύνους από την ανάμιξη παραγόντων που εκλαμβάνουν την παροχή ενίσχυσης ως δικαίωμα ανάμιξης σε αποφάσεις, αποφασίστηκε από την αρχή κιόλας να αντιμετωπιστεί η ομάδα -σύλλογος πλέον- ως δραστηριότητα αυτοχρηματοδοτούμενη κατά το δυνατόν.

Η πρώτη βραδιά που οργανώσαμε το Μάρτη του 2005, όχι μόνο απέφερε πολύτιμα για την ομάδα έσοδα, αλλά πάνω απ' όλα απεκάλυψε έδαφος πρόσφορο. Η 26μελής ορχήστρα, που εκείνο το βράδυ είχε την επίσημη πρώτη της, απαρτίζεται -όπως άλλωστε και ο σύλλογος- από άτομα διαφορετικών ηλικιών και προελεύσεων, από μουσικούς τόσο επαγγελματίες όσο και ερασιτέχνες, ανθρώπους που σπουδάζουν μουσική, άλλους που τη διδάσκουν, ανθρώπους με ένα κοινό γνώρισμα: Το μεράκι για τη μουσική. Με τα έσοδα της βραδιάς λύθηκε το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα μας, αυτό της στέγης. Νοικιάσαμε και ανακαινίσαμε, αξιοποιώντας και αρκετές προσφορές που έγιναν αφιλοκερδώς από συμπολίτες μας, ένα νεοκλασικό αρχοντικό στο κέντρο της Σπάρτης (Βρασίδου 140), ένα στέκι. Τον Ιούνη του 2005 και ενώ η ορχήστρα ήδη δούλευε Λαύκα, ο χώρος αυτός εγκαινιάστηκε με μια μικρή μουσική εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου του Θ. Αναστασίου «Βασίλης Τσιτσάνης - Τα Άπαντα». Τη βραδιά εκείνη αποδείχθηκε κάτι το οποίο θα συνειδητοποιούσαμε αρκετά αργότερα: ότι οι συμπτώσεις είναι ισχυρότερες από κάθε προγραμματισμό. Για αρκετούς από εμάς το αφιέρωμα Λαύκα απέκτησε σχήμα και άρωμα όταν ακούσαμε το γιο του Γ. Λαύκα, Τάκη, να μιλά όχι μόνο για τον πατέρα του, σε συνέντευξη που έδωσε στον Γ. Κοντογιάννη, δημοσιογράφο και εκδότη του περιοδικού «Λαϊκό Τραγούδι», ο οποίος συμμετείχε στην εκδήλωση, αλλά και για το λαϊκό τραγούδι και τις επικρατούσες τότε συνθήκες γενικότερα.

Η επιλογή Λαύκα δεν ήταν απλά η επιλογή ενός συντοπίτη μουσικού. Επιλέξαμε έναν παραγνωρισμένο, ανεξερεύνητο για εμάς, ειλικρινή λαϊκό δημιουργό, που ζει και δημιουργεί αποκλειστικά στην Ελλάδα των δεκαετιών '50, '60 και '70, συνεργαζόμενος με όλους σχεδόν τους σύγχρονούς του. Στην προσπάθεια να οργανωθεί σωστά η εκδήλωση, η ομάδα βρήκε πόρτες ανοιχτές και ανθρώπους πρόθυμους να βοηθήσουν. Με το μουσικό αρχείο Λαύκα και τους καταλόγους δισκογραφίας του, στη πλήρη διάθεση μας από τους Γ. Κοντογιάννη, Αντ. Κόντο και Γ. Αθητάκη, δεχθήκαμε τη βοήθεια του Τάκη Λαύκα τόσο στη συλλογή φωτογραφικού και ιστορικού υλικού, όσο και στο να έρθουμε σε επαφή με σημαντικούς ανθρώπους του χώρου του λαϊκού τραγουδιού, αλλά και την οικονομική ενίσχυση του Δήμου Σπαρτιατών. Είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε και να ακούσουμε την βραδιά της 18ης Αυγούστου στη Σπάρτη ανθρώπους όπως οι κ.κ. Τόλης Χάρμας, Θύμιος Στουραΐτης, Λέλα Παπαδοπούλου, Αντώνης Παπαϊωάννου, Σπύρος Λιόσης, Μανώλης Δημητριανάκης, Ιορδάνης Τσομίδης, Δημήτρης Κοντογιάννης, Ανθούλα Αλιφραγκή, Βαγγέλης Τρίγκας, αλλά και το συγκρότημα μπουζουκιών «Δρόμος» με τις Δήμητρα Κωστάκη και Σοφία Εμφιετζή. Νιώθουμε την ανάγκη εδώ να αναφέρουμε ειδικά τη συμμετοχή του Σπύρου Λιόση, που πρόσφατα έφυγε από κοντά μας, ο οποίος παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ήταν όχι απλά παρών, αλλά απέδειξε σε κάθε ευκαιρία το ήθος και τη συνέπειά του στα πράγματα.

Εκείνες τις μέρες ακούσαμε και παίξαμε μουσική, συμμετείχαμε σε συζητήσεις, γνωρίσαμε νέους ανθρώπους που προσπαθούν για κάτι καλύτερο με μια αίσθηση για τα πράγματα την οποία και εμείς συμμεριζόμαστε. Αποζημίωση των κόπων μας, η μουσική που γέμισε την πλατεία της πόλης μας και μας έκανε να αναπνεύσουμε. Κοιτώντας πίσω αισθανόμαστε ότι πετύχαμε κάτι απλό μα και καμιά φορά δύσκολο: η εκδήλωση Λαύκα ήταν απλά δωρεάν και σε καμία περίπτωση «τσάμπα». Καταλαβαίνουμε ότι αυτά που φεύγουν και η χαμένη τους μαγεία μετριώνται μόνο με τη νοσταλγία.

Σήμερα και με το κεφάλαιο «Λαύκας» να μένει ακόμα ανοιχτό, βλέπουμε την ομαδική μας δουλειά όχι μόνο ως μια μορφή αντίστασης σε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, αλλά και ως μια μορφή γέννας, δημιουργίας. Γνωρίζουμε καλά ότι διατρέχουμε -όπως όλοι οι ερασιτέχνες άλλωστε- τον κίνδυνο να χαθεί η επαφή με την πραγματικότητα. Ψαλιδίζουμε λοιπόν τα φτερά των ψευδαισθήσεών μας κατά το δυνατόν, ξεκινώντας μια προσπάθεια να κάνουμε έναν ουσιαστικότερο σχεδιασμό για το μέλλον και να ασχοληθούμε με τις υποδομές, παράλληλα με τις όποιες μελλοντικές εκδηλώσεις μας.

Επικεντρώνουμε για το άμεσο μέλλον στη λειτουργία του χώρου μας, φιλοδοξώντας να δημιουργήσουμε ένα στέκι, χώρο συνάντησης, σημείο αναφοράς ανταλλαγής, έκφρασης και επικοινωνίας, μία εστία δημιουργίας. Έχουμε ήδη ξεκινήσει να δημιουργούμε βιβλιοθήκη και μουσικό αρχείο για μελέτη. Με τη σκέψη ότι οι πρόβες στο βαθμό που συσχετίζονται αποκλειστικά με το αποτέλεσμα δεν συμπίπτουν με την εκπαίδευση, προσανατολιζόμαστε στη διοργάνωση κύκλου σεμιναρίων, αλλά και στην ενεργοποίηση και στήριξη μικρότερων μουσικών σχημάτων, χωρίς στεγανά ως προς το είδος μουσικής.

Με τη συνέχιση της περιήγησής σας στο website της κλίκας αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

ΕΝΤΑΞΕΙ!