χρονογραφήματα

σταχυολογώντας απόψεις παρεμβαίνουμε στην καθημερινότητα
έχουμε να πούμε πολλά και καμιά φορά μας η ζωή μας στρίβει και τη βίδα...
 

Τα τραγούδια που ματώνουν

Εκείνο τ’ απόγευμα ήταν θαμπό, τα λιγοστά αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στο δρόμο ήταν συνήθως φορτηγά με τριφύλλια που πήγαιναν για την πλάστιγγα και σήκωναν απίστευτα σύννεφα σκόνης. Όλος ο τόπος ανέδυε ακόμα τη ζέστη του μεσημεριού. Ο δρόμος ήταν πατημένο χώμα, οι νοικοκυρές τα απογεύματα τον έβρεχαν με τα λάστιχα καθώς πότιζαν τα λουλούδια τους και το χώμα μύριζε σαν φρέσκο ψωμί.

Περισσότερα...

Υπερρεαλιστική προσέγγιση των νέων τεχνολογιών

«Θα ήθελα να συναντηθούμε από κοντά για να σας εξηγήσω τι ακριβώς θέλω από 'σας», μου είχε δηλώσει στο τηλέφωνο, αφήνοντάς με να αναρωτιέμαι πώς θα ήταν δυνατό να συναντηθούμε με άλλον τρόπο. Έφτασα στο γραφείο της νωρίτερα από την προκαθορισμένη ώρα. Απευθύνθηκα στην κοπέλα στην Υποδοχή, η οποία εκείνη την ώρα λιμάριζε τα γαλάζια βαμμένα της νύχια, ενημερώνοντάς την ότι είμαι ο web designer που έχει ραντεβού με την κα Διευθύντρια. Με κοίταξε σαν να την είχα βρίσει.

Περισσότερα...

Οι δίσκοι του Ηλία

Υπάρχουν κάτι τύποι που μοιάζουν να μην κολλάνε πουθενά, σαν να βγήκαν από κανα βιβλίο ή ακόμα καλύτερα από καμιά φωτογραφία εποχής για να κάνουν την τσάρκα τους σ' αυτόν το χρόνο αταίριαστοι και διαφορετικοί. Έτσι ήταν κι ο Ηλίας. Παράξενο τραίνο! Δε φόραγε ποτέ τα ρούχα που συνήθιζε ο κόσμος της εποχής του, αλλά κάτι παντελόνια παλιομοδίτικα, πάντα με πουκάμισο και παπούτσι σκαρπίνι.

Περισσότερα...

Ο Νίνος και η Πήσπα

Κυριακή μεσημέρι ενός τυπικού ελληνικού καλοκαιριού. Οι Αθηναίοι έχουν φάει τα παϊδάκια τους στα βλάχικα και οι κοιλιές τους φτάνουν μέχρι το τιμόνι. Κατηφορίζοντας την παραλιακή η άσφαλτος κολλάει και αναδίνει εκείνη την καλοκαιρίλα που οσμίζεσαι όταν περπατάς στη Σταδίου μεσημεριάτικα, σαν την κόλαση αδερφούλη μου, ζεστή καυτή να περνά από δίπλα σου και τον ιδρώτα να τον νιώθεις κρύο, τόσο πολύ που βρίζεις την ώρα που δεν κάθισες στο σπίτι σου.

Περισσότερα...

Μικρά Λαϊκά

Διέσχισε το γεμάτο λακκούβες και σκατά οικόπεδο και προχώρησε προς τη μισάνοιχτη πόρτα του παραπήγματος που έπαιζε το ρόλο του εργαστηρίου φωτεινών επιγραφών. Ο Ινδός βοηθός έξυνε με πάθος το πλαστικό κάλυμμα αυτού που στο τέλος θα γινόταν επιγραφή μεγάλου πολυκαταστήματος, στο οποίο δε θα είχε ποτέ την τύχη να μπει ως πελάτης. Ο Βαγγέλης, ο σκύλος που οι εργάτες είχαν περιμαζέψει, προσπαθούσε σε μία γωνία να στριμώξει μία αδέσποτη σκύλα που είχε βρεθεί εκεί από πείνα.

Περισσότερα...

Με τη συνέχιση της περιήγησής σας στο website της κλίκας αποδέχεστε τη χρήση των cookies.

ΕΝΤΑΞΕΙ!