παρουσιάσεις δίσκων

ό,τι γυρίζει και παίζει μουσική είναι δίσκος... - κριτικές και παρουσιάσεις δίσκων από την κλίκα

Τα μπουζούκια κελαηδάνε και οι μάγκες τραγουδάνε

Το Συγκρότημα Μπουζουκιών «Δρόμος» έκανε αισθητή την παρουσία του από την πρώτη κιόλας στιγμή, όταν εμφανίστηκε δισκογραφικά στους φίλους του λαϊκού τραγουδιού και του μπουζουκιού με το δίσκο ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΩΝ ΔΡΟΜΟΣ (Καθρέφτης, 2004). Με όπλο τη δεξιοτεχνία και με βασικό άξονα την αγάπη και το σεβασμό προς το ρεπερτόριο του μπουζουκιού, κατέθεσε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πρόταση για το πώς πρέπει να ερμηνεύονται τα λαϊκά τραγούδια και τα σολιστικά κομμάτια (ταξίμια και χόρες), επαναφέροντας στο προσκήνιο το φυσικό ήχο του οργάνου κι αναδεικνύοντάς τον μέσω της χρήσης τριών μπουζουκιών.

Η δεύτερη δισκογραφική δουλειά ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΙΑ (Καθρέφτης, 2008) - ζωντανή ηχογράφηση από συναυλία-αφιέρωμα στην Κοκκινιά - προχώρησε το εγχείρημα ένα βήμα πιο μπροστά, κυρίως σε επίπεδο ρεπερτορίου, αφού στον εν λόγω δίσκο το συγκρότημα παρουσίασε με ιδιαίτερη επιτυχία, εκτός από επιλεγμένα ρεμπέτικα και σμυρναίικα, σημαντικά λαϊκά τραγούδια των Σταύρου Ξαρχάκου, Χρήστου Λεοντή, Δήμου Μούτση, παραμένοντας ενορχηστρωτικά αλλά και ερμηνευτικά επαρκέστατο.

Πριν από λίγο καιρό, κυκλοφόρησε ο τρίτος δίσκος του συγκροτήματος από την εταιρεία Δίκτυο, με τον τίτλο ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ... ΔΡΟΜΟΣ. Σε αυτόν το δίσκο, το στοιχείο που αρχικά κάνει τη διαφορά είναι πως το συγκρότημα -αντί επανεκτελέσεων- ερμηνεύει πρωτότυπο ανέκδοτο υλικό ενός μερακλή λαϊκού δημιουργού. Πρόκειται για δεκατρία τραγούδια σε στίχους και μουσική του «ερασιτέχνη» μπουζουξή Νίκου Αργυρόπουλου. Για το πώς «γεννήθηκαν» αυτά τα τραγούδια, μας πληροφορεί ο δημιουργός τους στο ένθετο: «Άρχισα να παίζω μπουζούκι και ό,τι έζησα, ό,τι ξημέρωσε κι ό,τι νύχτωσε, ό,τι χαμογέλασε κι ό,τι σκοτείνιασε στη ζωή μου, όπου με ταξίδεψε η καρδιά έγινε μια μέρα τραγούδι…». Θεματολογικά, τα κομμάτια είναι κυρίως ερωτικά και, μέσα από τις όμορφες εικόνες και διηγήσεις των στίχων, παρουσιάζονται διαφορετικές πτυχές του έρωτα (η λατρεία, η απογοήτευση, η τσαχπινιά, το παράπονο, η ειρωνεία) με τρόπο τέτοιο, που εξασφαλίζεται υφολογική ποικιλία. Ξεχωρίζουν οι πιο φορτισμένες συναισθηματικά φράσεις των τραγουδιών, που αγγίζουν κατευθείαν την καρδιά, και η χιουμοριστική και ευαίσθητη γραφή του Νίκου Αργυρόπουλου, η οποία, ενώ διατηρεί πολλά στοιχεία από τα ρεμπέτικα και λαϊκά του παρελθόντος, δεν είναι ούτε επιτηδευμένη ούτε προϊόν απομίμησης. Παράλληλα, ενδιαφέρον παρουσιάζει η αρμονική συνύπαρξη στίχου και μελωδίας, η οποία ίσως απορρέει από «παράλληλη» δημιουργία στίχου-μουσικής και αναμφισβήτητα υποδηλώνει δημιουργική ευχέρεια. Σε μουσικό επίπεδο, οι δημιουργίες του «πατάνε» επίσης πάνω στο κλασικό λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι. Χασάπικα, ζεϊμπέκικα, απτάλικα, λαϊκά μπολερό και 7άρια, ντυμένα με μελωδίες άλλοτε παραπονιάρικες, άλλοτε λεβέντικες κι άλλοτε σκερτσόζες, θα μπορούσαν να γεμίσουν το κρασοπότηρο σε ένα ταβερνάκι ή να καθοδηγήσουν τα βήματα ενός μερακλωμένου χορευτή.

Η ιδιαίτερα σημαντική συνεισφορά του «Δρόμου» γίνεται κατανοητή από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα της ακρόασης του δίσκου. Αξίζουν ιδιαίτερης μνείας οι ενορχηστρώσεις και η μουσική επιμέλεια του Νώε Ζαφειρίδη, οι οποίες έχουν γίνει μέσα από το σωστό πρίσμα, σεβόμενες πλήρως το ύφος των τραγουδιών, χωρίς περιττά, δήθεν καινοτόμα, στολίσματα ή ψευτοπροοδευτικά τερτίπια, τα οποία -αμφότερα- θα αποτελούσαν αισθητικά ξένο σώμα. Κυριαρχεί η «ορθόδοξη» λαϊκή ορχήστρα, με τα δύο τρίχορδα μπουζούκια στην επίθεση και ένα στιβαρό αλλά, ταυτόχρονα, διακριτικό ακομπανιαμέντο κιθάρας-μπαγλαμά και κοντραμπάσου, ενώ ακορντεόν και βιολί δίνουν το στίγμα τους όπου χρειάζεται. Το επίπεδο των μουσικών είναι πολύ υψηλό, χαρίζοντας εξαιρετικές εκτελέσεις ουσίας κι όχι φιγούρας. Χορταίνει ο ακροατής μπουζούκι και όλα τα δεξιοτεχνικά μέρη (ταξίμια και σόλο, εισαγωγές) εντάσσονται ομαλά στο σύνολο, χωρίς να προσπαθούν να επικρατήσουν του αποτελέσματος.

Εκτός από μοναδικοί δεξιοτέχνες, ο Γρηγόρης Βασίλας και ο Νώε Ζαφειρίδης είναι και εξαιρετικοί τραγουδιστές. Οι φωνές τους έχουν τον τρόπο και το χρώμα ώστε να αποδίδουν και να αναδεικνύουν το ύφος κάθε τραγουδιού. Διακρίνει κανείς στην ερμηνεία τους ότι νταλκαδιάζονται όταν τραγουδούν, ότι η καρδιά τους φιλτράρει τους στίχους. Η εξαιρετική Σοφία Εμφιετζή, βασική τραγουδίστρια του σχήματος, με την αυθεντικά λαϊκή φωνή της, «στολίζει» τρία από τα κομμάτια του δίσκου. Ο Αντώνης Αινίτης -κυρίως υπεύθυνος για τη συνάντηση του Νίκου Αργυρόπουλου με το «Δρόμο»- συνεισφέρει κι αυτός ερμηνευτικά με τη λυγμική, μάγκικη φωνή του.

Ο φυσικός ήχος και η καλή ποιότητα παραγωγής υποστηρίζουν το εγχείρημα συνολικά. Η καλαίσθητη, πολυτελής έκδοση, με το πλούσιο σε φωτογραφίες δίγλωσσο booklet, αποτελεί ένα επιπλέον κίνητρο για τους φίλους του «Δρόμου» και του καλού λαϊκού τραγουδιού να αποκτήσουν το δίσκο.

Τα τραγούδια του δίσκου:

  1. Τ’ αράπικα σου μάτια
  2. Τι τράβηξα στα χέρια σου
  3. Δεν με προσέχεις
  4. Σβήνουνε τ’ άστρα
  5. Δε θέλω να σε ξαναδώ
  6. Σκερτσόζα
  7. Εσύ κι η ομορφιά σου
  8. Το ποτήρι
  9. Ο ψαράς ο μόρτης
  10. Χαμηλοβλεπούσα
  11. Ένα ταξίδι
  12. Τα χελιδόνια
  13. Με παρατάς (ορχηστρικό)

Συντελεστές:

  • Μουσική - στίχοι: Νίκος Αργυρόπουλος
  • Ενορχήστρωση - μουσική επιμέλεια: Νώε Ζαφειρίδης

Συγκρότημα Μπουζουκιών "Δρόμος":

  • Μπουζούκι, κλασική κιθάρα, μπαγλαμάς, τραγούδι: Νώε Ζαφειρίδης
  • Μπουζούκι, τραγούδι: Γρηγόρης Βασίλας
  • Κιθάρα: Κώστας Τσεκούρας
  • Κοντραμπάσο: Θοδωρής Κουέλης
  • Τραγούδι: Σοφία Εμφιετζή

Συμμετέχουν:

  • Tραγούδι: Αντώνης Αινίτης
  • Ακορντεόν: Δημήτρης Γκίνης
  • Ακορντεόν: Αχιλλέας Παναγούλης
  • Βιολί: Τζέκυ Σουλκούκη

Δισκογραφική Εταιρεία "Δίκτυο Π.Μ."